Así quedan os Oitavos de Final. 42º Edición Copa do Sar.

Asi quedan os 1/8 de Final.




O noso seguinte rival será un Sigüeiro que ben de menos a mais, tras realizar unha meritoria segunda volta, coa chegada de Jose Manuel (Ex do Dubra). O equipo xoga como un bloque. Dúas victorias, sobre Montaos e Brion (esta ultima contundente) Dan fé do bo momento de forma que atravesan. Mais información sobre o vindeiro rival, e sobre os seus ultimos encontros en: www.colectivoesloveno.com

1/16 de Final da Copa do sar. 2 dias, 2 partidos. 17 dispoñibles, un campo en mal estado. Toca pasar sufrindo. FC Lamel 2 - Taragoña 1

Once inicial do CF Lamela, no seu partido contra o Taragoña.

Tocaría sufrir desta volta, ante un equipo este Taragoña, que o dou todo, que se quedou con 9 homes pola expulsión dos dorsais 7 e 9. E que dou a cara en todo momento no campo de Mularedos. Ante un rival desta volta o Lamela, que notaria en esceso a carga de partidos, nos ultimos 11 días 4 encontros.

As baixas de Pampin, Robert, Cutrin, Titi e Baleiron, chegarian no peor momento da tempada, en total 17 xogadores dispoñibles para disputar os dous encontros.
O de onte, intenso, ainda que intrascendente. O de Domingo, a vida ou morte, ante un equipo mais descansado fisicamente e que chegou a estar 0-1.

Sairía o Taragoña a buscarnos a contra, e conseguiriao os 15 minutos, unha contra que remata nunha vaselina sobre Fli. Refixose pronto o equipo amarela, e no 25 empataria o partido. Non foi o noso mellor encotro, e a pesar de todo, tivemos varias ocasións para matar o partido.

Duas decisións arbitrais, deixarian o Taragoña con 9 xogadores. E ese seria o comezo do fin. A pesar de todo o pundonor do equipo de Rianxo permitirialle chegar a prorroga, pero unha vez iniciada, no segundo minuto da primeira metade, o gol de Orosa, faria xustiza o ofrecido, ainda que non cun xogo vistoso, si as intencións de ambolos dous equipos.
A partir de ahi, o Taragoña, quedaria con 7, o finxir duas lesións, e remataria ahi o partido, coa marcha do equipo visitante en "retirada". Ante a posibilidade de incrementar a conta de goles.
Agora a pensar no Sigueiro, un bo equipo, que fixo unha segunda volta espectacular, para ser o 3 ou 4 mellor equipo do seu grupo nesta segunda volta.
Teremos unha ventaxa, que por fin rematamos a liga, e podremos centrarnos na competición copeira, con todos os nosos efectivos. De todos modos, como levamos demostrando ata o de agora, non somos mellores que ninguen, pero tampouco inferiores. Sigamos traballando para intentar vencer o Sigueiro.

Saúdos

Xornada 34ª. Un ano para a historia. FC Lamela 1- Cambre 2

E chegou o Cambre! Un equipo xunto co noso, nas quinielas para o descenso. Un equipo que o igual que nos, partia coa vitola de ser un dos que abandonaria a categoria no mesmo ano do asceso. Un equipo irman, no que dentro dunha competicion e raro atopar. Este equipo chegou a Mularedos, para disputar a derradeira xornada de esta emocionante e disputada liga. E si... todos o dician, ala por setembro do ano pasado. Ese encontro será decisivo, ambolos dous se estaran xogando non descender. Pois...9 meses despois, como si de un parto se tratase, o neno saiu respondon. E estes dous bos equipos, disputaron onte en Lamela, un partido "intrandescente" un partido de irmandiños, un partido no que estaba en xogo o 4º!!!! POSTO, si si, lestes ben, o 4º posto entre estes dous modestos equipos.

Once inicial do FC Lamela na tarde de onte

Outros, da suposta talla do Arteixo do Sr. Moreira, ou consalidados como o noso veciño Silleda, e xa non digamos un desauciado Atl Riveira que cae o pozo da 2ª Rexional despois de militar en preferente... En difinitiva, a revelion dos modestos, encabezada polo Cambre e asistida polo Lamela, dou o do de peito nun ano simplemente maravilloso.

Once inicial do Sp. Cambre na tarde de onte

O partido comezaba para ambos conxuntos coa merma de xogadores importantes. E coa perdida de novo por lesión de Baleiron, que no minuto 1, volvia a resentirse da sua lesión na rodilla dereita. Asi, ambolos dous equipo contaban con numerosas baixas, que condicionaron un partido que "a priori" seria unha pachanga, co paso dos minutos, demostrouse o porque da posición de ambolos equipos.

Pampin na grada con Gelucho - adestrador do Sta. Comba

Antes do encontro os integrantes de ambalas duas escadras, coñecian que despois compartiriamos uns pinchiños, para rematar ben a tempada. Pero a sede de victoria de ambos equipos, que os levou a chegar a estas posicions tranquilas da taboa, notouse no encontro, que se endurecia por momentos.

Ambolos dous banquillos

O Cambre adiantabase 0-2, cun bo futbol combinativo, sobre todo nos primeiros 20 minutos. E tras o descanso (0-1) Conseguia anotar nunha contra o 0-2, enton unha xogada combinada da dianteira dezana, recortou diferencias, e daqui ata o final do encontro foi un quere e non poder por parte do equipo local.

José Antonio dandolle unhas instruccións a Chicho

Como prometin que intentaria ser obxetivo, darlle un tirón de orellas a Mario, que estivo excesivamente agresivo en determinados momentos do encontro, e quero pensar, que non foi a mais, por que gañouse unha cena polo bo comportamento de todo o ano. (Casi a cagas no derradeiro partido, seria unha pena.)

Vaia dous cracks! Baleiron e R.Bravo

Pois sen mais, darlle a noraboa o Cambre, e esperar que o fagan ben na Copa, que o igual que nos, estan a disputar dende a semana pasada.

Saúdos e grazas por leernos.

Horarios próximos encontros.

34ª Xornada de Liga - Primeira Autonómica Grupo 1

Encontro: FC Lamela - Cambre
Campo: Mularedos (Lamela)
Día: Sábado día 9 de Maio
Hora: 17.30 horas


1/16 de Final "Copa do Sar" (Partido Único)

Encontro: FC Lamela - C.C.D Taragoña
Campo: Mularedos (Lamela)
Día: Domingo día 10 de Maio
Hora: 19.30 horas


Adestramentos: Martes día 5 de Maio - Xoves día 7 de Maio.

El FENóMENO! - Non hai palabras.... -(Pampo asi se tira un penalti jejejeje)

Historias Antigas do Blog | 2 PARTE | - Cronica do partido de Villestro, con 9 e remontando! A primeira pedra do ascenso. Xornada 10º Tempada 08/09

"El problema con los árbitros es que conocen las reglas, pero no el juego”
Bill Shankly, jugador y entrenador de fútbol británico.


Hoxe foi un día diferente, xa que perdemos os nosos primeiros puntos nesta tempada. (ou tal e como se presentou o partido, máis ben gañamos 1 puntiño)
Chegamos a Villestro, con tempo de sobra para meternos no partido. A hora para o partido esta establecida ás 16.00 horas, pero resulta que como esto e fútbol aficionado, incluso as persoas que dirixen todo esto se poden permitir, chegar case unha hora tarde e aqui paz e despois gloria.

Eu sempre o comparo con calqueira traballador, por que o fin e o cabo o arbitro non ven a facer o seu "traballo" gratis, pois o dito, que probe calqueira traballador a chegar case unha hora tarde o traballo, a ver que lle di o xefe.
Pero non so contento con eso, tira unha semana de traballo pola borda, dun equipo que ten un claro obxetivo.

Empezando o partido con ese retraso, e tras os compases iniciais, e despois de sacar varias faltas e cornes a favor, nun deles Matias pon o balón o primer pao para que Pampo remate dunha maneira certeira. 0-1 (min.20), o partido parecia encauzarse, e o Villestro non daba sensación de perigo. Pero que resulta que o persoaxe que dirixe o partido, inventase unha falta o borde da area, nun pelotazo do Villestro, un xogador local coloca o balón pegado o pao, onde Fly non pode chegar. 1-1 (min. 35). Volta a empezar.

Asi chegamos o descanso, coa sensación de que en calqueira momento teriamos as ocasions para irnos no marcador. Pero resulta que de novo este persoaxe, expulsa a Oscar (min. 49), con dez, toca facer unha azaña para intentar ir a polos tres puntos.
Cando mais achuchabamos, un balón perdido o borde da area do rival, convirtese nun contragolpe, que acaba con Pintiño expulsado inexplicablemente con vermella directa, na que o arbitro considera que e o ultimo home e ocasión clara de gol.... con 9 xogadores, o único que podiamos aspirar era a un punto. Pero esa falta, convirtese en gol, tras un fallo da barreira que deixa totalmente vendido a Fly.

Con 9 xogadores e perdendo 2-1 faltando 10 minutos, so se trataba de corazon e coraxe, pasando 1 minuto, Matias saca un bo corner que remata Pibe de cabeza. A locura chega a todos que o celebramos no banquillo como un verdadeiro equipo.

Pese a todo o ocurrido, seguimos lideres con 5 puntos de ventaxa, e a sensación do equipo nos minutos finales, incluso pode reforzarnos, sen confiarnos, para o partido desta semá contra o Grixoa.

Para rematar so 3 cousiñas:

A primeira que teño claro que o arbitro que dirixiu o encontro, non o fixo con maldade, pero o que esta claro, que cando alguen o fai tan mal, debe de ser apartado un tempo para que pense no que fixo mal.

A segunda e que esta crónica como puxen en outras opinions e totalmente subxetiva, e como sempre digo, si todos escribiramos sobre o partido veriamos cada un o noso.

E a terceira e mais importante, o grito de "guerra" do final do partido no propio campo, demostra de ante todo somos un equipo, un gran equipo, e si alguen nos quere pasar porriba, vai a ter que sudar sangue.

VAMOS CHAVALES!!!! A ROELOS!!!

Historias Antigas do Blog | I PARTE | - 1ª Publicación do FC Lamela... ala por Outubro do 2007. Xa choveu! E parece que foi onte.

Cada domingo miles de persoas teñen un ritual, xogadores, adestradores, directivos e afecionados; ir o campo de fútbol a practicar ou ver o deporte chamado rei.
A min chegoume o fútbol este domingo 28 de outubro, bastante cedo, tal vez mais cedo do que me gustaria. Saín da casa sobre as 9 da maña, rumbo a Bandeira, para dirixir o equipo da zona de categoria Alevin. E unha das maiores satisfaccións que pode ter unha persoa que lle guste este deporte, poder chegar a levar un grupo de rapazes de entre 7 e 11 anos, e poder marcar unha pauta ese ano ou varios anos, unha pauta que eles non olvidaran en todolos anos que continuen xogando o fútbol. Durante a sua vida futbolistica o adestrador desas idades, saira a relucir, polo xeral de maneira brillante, ainda que realmente non o fora tanto, pero para os rapaces e como un modelo a seguir, polo cal recomendo a quen lea esto, servir sempre de moi bo exemplo diante dos nenos, xa que os cativos aprenden moi axiña. O resultado e o de menos, (perdemos 7-3) o mellor foi o comportamento dos cativos, que estiveron sensacionais, competindo con nenos maiores que eles. Unha das cousas mais bonitas deste deporte ver e celebrar un gol a un neno destas idades.

Unha vez rematado o partido, e tomandome un respiro, chamei a un xogador do Lamela, para ir a comer algo antes do importante partido que nos esperaba as 16.30. Tivemos unha conversa moi entretida, e cando nos demos conta, era hora de ir para o campo de fútbol.

O campo de fútbol de Lamela, Mularedos(creo recordar) o numero 13, algo que o mister non o leva moi ben.
E entrar pola porta, e xa te transformas, xa e un ambiente de puro fútbol, cada un facendo a sua función, cada un defendendo as suas cores, ata o mais minimo detalle, e todo o mundo dando mostra de que moitas veces a xente pensa que sabe mais do que realmente sabe.

Sobre este tema sintome privilexiado, xa que a persoa que dirixe o equipo e un persoaxe sensato, que sabe por onde pisa, que sabe cales son as suas limitacións, pero tamen que aprende de unha maneira incrible, ordeado, meticuloso e realmente involucrado; si o propón chegará moi lonxe no mundo dos adestradores.

A miña función dentro do equipo non esta moi definida, ainda que me gusta pensar que e importante. Supoño que se trata de facer grupo, un vestiario unido, e ser a persoa de confianza do adestrador. E sobre todo, ainda que e unha postura egoista, aprender todo o posible duns xogadores e dun adestrador sensacionales.

CRONICA: (Partido según Lois) Xa que como sempre digohai tantas versions como persoas presenciaron o partido.

O Laro parece un equipo unido, e supoño que moito mais para un derbi, no que incluso se pode dicir que gañando o partido seria un gran logro na tempada, e tamen con animo de revancha polo sucedido anos anteriores. Un equipo duro, ainda que se desconcentra por momentos, e no que o corazon as veces xoga malas pasadas.

Nunha primeira parte de tanteo, de observación, de medir forzas, esas malas pasadas esas accions que te arrepintes de facer pero fas, o Laro quedabase ccon 10 homes, e dende o meu punto de vista, comezou "o principio do fin". E mais cando a falta de 2 minutos para repatar esa primeira parte, Cutrín executando unha magnifica falta lateral, puxo por diante o equipo local.

Para min o partido acabouse ahi, ainda que sempre se pode dicir que en fútbol pode pasar calqueira cousa, e os nervios comianme por dentro. Supoño que sendo o mais "obxetivos" posible, o lóxico e supoñer o que pasou despois, un resultado final con marxen ainda que tampouco moi abultado. 3-0


Co cal xa temos andado un paso mais, e xa falta un rival menos, para ver o final da tempada, si fixemos ou non as cousas ben, e onde nos merecemos acabar.

Non puidemos empezar mellor, pero nas vindeiras xornadas e onde se pode demostrar onde podemos chegar.

Animo que agora ven o bo!!!!

Un saúdo

Regalemonos un bonito final. 1/32 de Final. Chayan 0 - FC Lamela 4

A pesar do marcador, todo facia esperar unha eliminatoria sinxela. O dito a pesar do que reflexa o marcador, non o foi. Un Chayan motivado, e a falta de intensidade por parte dos amarelos, case nos costa un disgusto.
Tamen nos pode vir ben para a vindeira eliminatoria contra o Taragoña. Xa que ese toque de atención podenos ver que non somos superiores a ninguen. (ainda que penso que inferiores tampouco.)

Chegabamos a Chayan, cun bo dia para xogar, e cun campo en magnificas condicións.
A convocatoria para este partido foi a seguinte: Ivan, Pintiño, Yeiko, Amosa, Porto, Oscar, Mario, Pibe, Orosa, Gonzalo, Neira, Titi, Fran, Baleiron, Sanchez e Chicho.

Intentamos facer cousas nunca feitas durante a tempada, e eso tamen nos pasou factura. Xa que non saia todo o que intentabamos facer. E a nosa fama de equipo rocoso pasou a ser todo menos iso. O mellor que puido pasar? Pois que nun centro envenenado de Pibe, o central na sua ansia por despexar o balón, o metera na sua porteria. 0-1, por diante, e ainda que coa sensación de non facer as cousas ben, poder ir gañando o partido dabanos un chisco de tranquilidade. O Chayan non se quedou atrás e nun par de boas combinacións puideron empatar o encontro. Tampouco vou a dicir que nos nas tivemos, unha de Orosa e outra de Neira, que a primeira anulada polo arbitro, e a segunda por falta de acerto no remate do dianteiro amarelo, non subiron o marcador. Asi ibamonos o descanso, coa sensación de estar a facer un mal encontro, pero coa garantia que nos daba ese 0-1.
O cansancio acumulado durante este longo fin de semana, e a falta de tensión, provocaron estas sensacións.
As cales so duraron ata o minuto 1 da reanudación, cando Chicho, controla un balón en medio campo, abre o balón a banda esquerda, ese balón convertiriase nun pase profundo para Orosa, que pon o centro, para que o que iniciou a xogada - Chicho - so teña que empurrar. 0-2 e agora si que podiamos disfrutar e sacar toda es stress acumulado.
Non tardaria Chicho 10 minutos en anotar o terceiro tanto -segundo na sua conta-. Nunha xogada similiar, Chicho poñia terra de por medio. Entre tanto, Orosa, Yeiko e Neira tiveran as suas respectivas ocasións. Ata que unha falta na frontal, cometida sobre Titi. Lanzaría maxistralmente Baleiron, para subir o 0-4 no marcador. A eliminatoria resolta, e parece que xa se notaba a tranquilidade nas caras dos xogadores. Dahi o final, reservando forzas, e xogando co resultado. O unico que non se conformaba parecia ser Pintiño, que nos ultimos 10 minutos foi un pesadelo para a defensa santiaguesa.
Pitido final, 0-4. E a pensar no Taragoña.
Saúdos e deica o Martes.

Xornada 33ª. Penultima. Derbi descafeinado....para o Silleda. SD Silleda 1 - FC Lamela 2. A importancia dun gran nivel colectivo.

Gran día, gran tarde, e gran encontro a disputarse no concello dezano de Silleda. Derbi no que nos encontramos en disparidade de situacions. O noso "maximo rival" descendido matemáticamente e nos salvados dende fai 7 días.
Con un once pensando en que temos dous partidos en tres días. Saiu o Lamela co pensamento dunha victoria, o primer partido sen presión, marcarianos o camiño, o camiño do que sería xogar este tipo de partidos, en esta situación en con un terreo de xogo en magnificas condicións.

Once inicial: Ivan, Pinto, Yeiko, Amosa, Sanchez, Oscar, Persi, Chicho, Raúl, Orosa e Titi. Completan a convocatoria: Baleiron, Fran, Cutrin, Gonzalo e Ruben.

Para nos era un partido importante, para a nsa afición tamen. E por iso saimos enchufados o partido, tal foi asi, que os 15 minutos, e despois de que Orosa pelexará un balón na frontal da area, Titi "engachou" un espectacular zurdazao que superou o porteiro local Marcos. E que se convertiria no 0-1. Espectacular tanto dun Titi, moi irregular en toda a tempada, intermitente, pero que da mostras da sua calidade con zarpazos como este. A mala noticia chegaria 2 minutos despois, tras un esforzo, Persi notaria un pinchazo no seu xemelgo dereito, e teria que abandoar o Outeiriño, para dar entrada a Gonzalo -que a postre seria definitivo-. O descanso iriamos con marcador favorable de 0-1 e lamentandonos de duas oportunidades marradas por Orosa.
Con un Outeiriño case vacio -no campo xa estaban o Silleda B e Chayan para disputar o seguinte partido- A xente de Silleda daballe a espalda o seu equipo no derbi en primeira rexinal, que para a tempada 09/10 non se podrá repetir polo descenso do equipo da capital.
O dito, chegabamos o descanso co 0-1 a pesar das decisións arbitrais, que o parecer querian dar unha ultima "alegria" o equipo local, e con decisións mais que polemicas, deixabannos con 10 xogadores dende o minuto 37, tras unha rigurosisima expulsión, unha incompresible expulsión do noso "10" onte, Raúl. Que marchaba indignadisimo -eu tamen o faria-, para os vestuarios tras ver como o Arbitro Axudante 1, cunha chuleria e prepotencia que as veces dan gañas de cometer unha tonteria, o mandaba a caseta. O mesmo que tamen expulsaria a Rubén por dobre amonestación os 20 minutos da reanudación.
Supemonos repoñer de todo iso, e asi no 60, Pintiño maxistralmente, deixaba atras o seu par, para poñer un balón preciso e precioso a Chicho, este en semi-fallo, daballe un pase a Gonzalo que se atopaba no segundo pao, e que remachaba o balón o fondo das maias. 0-2 o partido encarrilado, con 10 dende a primeira metade, e sen que nos crearan perigo. E a pesar dos de negro, viamos como nos podiamos facer de novo co derbi. Logo o tempo pasou rapido, e so tres ou catro accións puntuais foron capaces de parar o encontro. A primeira un mal saque do noso porteiro, que despois non supemos defender, e co que chegaria o 1-2 -que seria resultado final-, a lesión de Cutrin, tras un encontronazo con Micho -que non debeu rematar o partido-. A expulsión por dobre amarela, a Rubén. Duas tarxetas amarelas en menos de 3 minutos. E a expulsión a falta de 3 minutos dun Chururú totalmente desquiciado que via como perdian un partido, que nunca mereceron gañar, un partido polo que non loitaron, e un partido nos que os propios arbitros lles deron a opción de entrar.

Non foi asi, e os de negro esta vez no conseguiron. Remata o parito, 48 puntos, salvación, un gran apreton de mans co mister, certificaba o traballo dun grupo todo o ano. A importancia do grupo, do vestiario. Da calidade de todos os futbolistas. Non temos xente imprescindible? Dous amigos e xogadores dician non fai moito: "si, en todos os equipos hai xente imprescindible" eu diria... necesaria pode ser! Imprescindible creo que non. De todos modos, poñamso todos os pes na terra, disfrutemos dos minutos realizados polos compañeiros, pero pensando en que hai que mellorar, pensando que o importante e o grupo porriba de cada un de nos. Porriba de que un xogue 10 minutos e outro 80... porriba de decisión desacertadas, porriba de que todos cometemos erros.
Rapaces, pes na terra, traballo e traballo, que o final tivemos o noso premio. E pode ser mellor. Benvida Copa do Sar. Aqui te esperamos con toda a máxima ilusión.

Saudos e grazas de novo rapaces.

Por certo... aqui vos deixo a un novo fichaxe, que por fin lle dei sacado unha foto, so me falta Fran, e Baleiron pola foto oficial.
Neira aqui te quedas.

Horarios próximos encontros.

Temos dous encontros en 3 días.
O primeiro esta confirmadao. 33º Xornada de liga. SD Silleda - FC Lamela. Venres día 1 de Maio. 16.15 horas.

O segundo ainda non esta confirmado, pero case con seguridade será ás 18.00 horas.
Co cal sería 1/32 de Final da Copa do Sar. Partido Unico. Chayan - FC Lamela. Domingo día 3 de Maio. 18.00 horas.


Adestramento para hoxe Mércores día 29. 21.30 horas.


Saudos

Xornada 32º. Chegou a hora. Salvación matemática. FC Lamela 5 - Sp. Zas 0

E chegou o gran día, a salvación matemática dun grupo que o merece. E como se produxo, con goleada sobre un mermado Zas, que veu a Lamela sen posibilidade algunha de acadar algo positivo. Con tan so 12 xogadores e con un cadete e un xuvenil neses 12, o Zas non contaba sacar algo positivo de terras dezanas.
Para este encontro contabamos coa baixa importante do capitan, Amosa, e con Cutrin.
A convocatoria formarona: Ivan, Pintiño, Yeiko, Mario, Porto, Oscar, Pibe, Gonzalo, Pampin, Neira, Orosa, Chicho, Fran, Baleiron, Rober e Sanchez.

A pesar de ver nas condicións nas que se presentaba o rival, o certo é que nunca as tes todas contigo, o mellor e que esos nervios iniciais, tan so duraron 35 segundos, os que tardou Gonzalo - tras unha brillante xogada persoal de Neira - enganchar un balón na frontal da area, que se envenenaba, e batendo no pao dereito da porteria visitante, encargabase de anotar o 1-0, o de abrir a lata, o da relativa tranquilidade.
Así, co marcador favorable, e tras ver que o Zas non daba sintomas de mellora, unha apertura en banda dereita, que controla Pibe, saindo hacia linea de fondo, e poñendo un gran centro, para que Pampin con algo de fortuna - o balon colase entre as pernas do porteiro- anotara o 2-0, a mala noticia, pois que tras o gol Pampo tivose que retirar por unhas molestias nun dos xeonllos. Partido encarrilado, e mais cando tras unha xogada por banda esquerda, que remata co porteiro no chan, Pibe colle o rechace e tras amagar por duas veces, senta de novo o porteiro, anotando o 3-0 co que se chegaria o descanso. Brillante primeira metade do equipo amarelo, que via como resolvia nos primeiros 45 minutos, ante un rival mermado polas baixas.
Na reanudación e tralos cambios, o equipo xogou co resultado, creando varias ocasións de merito. Os dous ultimos goles son para analizar especialmente, xa que anotanos os dous laterales do equipo. Primeiro tras un pase sobre Yeiko que gaña a espalda a defensa visitante, e de disparo cruzado anota o 4-0, e o quinto, tras un bo saque de corner de Chicho, que Pintoño "con todo" remata impecablemente coa testa para o definitivo 5-0, tarde placida en Mularedos, tarde da salvación matemática, tarde de goleada, tarde de felicitacións, tarde de pensar na copa do sar, e sobre todo tarde para disfrutar do traballo feito durante un longo longo ano.
Agora podemos ter premio, o premio de facer unha bonita copa do sar, premio que temos merecido durante estos meses. Agora si esta claro, a importancia do grupo, asi lle vou a chamar a todalas crónicas que faga da copa do sar. A espensas de cambiar o partido para o Venres día 1 - o Silleda reunese hoxe para decidilo, ainda que penso que a cordialidade entre directivas será un punto a favor - xogaremos o Domingo día 3 o primer partido de Copa fronte o Chayan, a partido unico, no campo do Chayan e con animo de facelo ben. Pois si rapaces, vamos a rematar esta boa tempada, mellorando a anterior, e esperemos que peor que a que ben.
E por todo isto vos dous as gracias unha vez mais. Bos xogadores, mellores persoas.Con esto remato e anunciovos a vindeira crónica.

A importancia do vestiario porriba de todo. Regalemonos un bonito final. 1/32 de Final "Copa do Sar" Chayan - FC LAMELA. !! A Copa empeza aqui !! Domingo día 3/Maio

Resultado sorteo 42º Edicion da Copa do Sar

O pasado venres 24 de Abril, as 21.00 horas celebruse o sorteo para a 42º Edición da Copa do Sar. Agrego duas imaxes co resultado de dito sorteo. Primer rival Chayan!

Xornada 31º. Nova derrota para un total de 4 consecutivas...a relaxación esta ben, pero tanta e excesivo! Union 2 - Lamela 1

Pois si que se nos da mal o Union de Asados eh?, outro que se nos da mal tamen e o Sr Piñeiro Prol, do colexio de Boiro. Creo que deben aforrar cartos no seu seguro, eu que traballo deso, penso que ten que ser mais barato, as razons? Tampouco as vou a poñer aqui, que non vai a ser que me "denuncie" por insultos.

Partido trabado, e como no anterior, sen o premio merecido, que pouco teñen que facer os equipos para gañarnos tres puntos. Seguimos sen chispa, esperemos que a vaiamos recuperando o baixar as exigencias no traballo.

Ivan, Pintiño, Yeiko, Amosa, Oscar, Mario, Persi, Neira, Orosa, Gonzalo e Pampo. Completan a convocatoria: Sanchez, Fran, Cutrin, Titi e Baleiron.

Faltaria a verdade si lle boto toda a culpa o arbitro, que ten un 80%. Pero ese 20%.... co partido gañando dende o minuto 25 da primeira metade, sendas ocasións por parte de Neira e Gonzalo, que por outra parte foron clarisimas, dariannos unha ventaxe mais que comoda, para puntuar en Rianxo, non puido ser, e viamos como o Union nos empataba a falta de 5 minutos para o descanso.

1-1 un resultado que nos valia, saiamos na segunda parte na mesma tónica, o Union volcado e nos a contra, ahi foi onde todo rematou, 40 faltas colgadas, e por tanto pitadas polo sr colexiado por chamarlle dalgunha maneira. E o igual que o bo, o malo parece que tamen se fai de rogar, e asi , no 94 unha falta inexistente, convirtese nun balón colgado a area, que tras varios rebotes, acaba entrando e negandonos cando menos 1 puntiño. Vamos en definitiva, non estamos tendo esa sorte, ou estamos ansiosos por rematar a tempada, ou simplemente escapaseme de que pode ser. Un mal arbitraxe, un partido de X ou 2... que remata con 1... Sp. Zas, esperemos que pagues os pratos rotos (deportivamente falando) e que o poidamos celebrar dunha vez por todas.

Por certo aqui vos deixo, as duas reportaxes do Dxt... que tan mal resultado deron, dende que sain no periodico 4 derrotas consecutivas.. puiden estar quieto.

O vestiario do Lamela conta con un novo integrante. XOEL! Benvido!

Pois si...unha nova fichaxe fixemos esta semana. A posición, por xens, debe de ser a de central, como moi ben dixo Pampin. E polo dia do seu nacemento o catro do catro... Vamos, que en canto empece a andar a poñerlle a camiseta co 4; para que este na sua salsa.
Este "homenaxe" a Xoel, que apenas ten unha semana de vida, ainda que feito por min, considero que e en nome de toda a plantilla, que estivo pendiente do nacemento do fillo dun dos xogadores mais carismaticos da plantilla Rober ou Robert ou Otero ou Persi. Ou gran xogador e mellor persoa. Dende o noso blog, e dende o mais profundo do noso corazon, darlle a noraboa a Rober e Sandrina. Darlle a noraboa por que vivir este tipo de cousas son as que fan importante toda unha vida. Darvos a noraboa por que se vos ve radiantes na foto, e porque a partir do 4 do 4 todo será diferente.
E non me vou a olvidar do verdadeiro protagonista XOEL, benvido, e esperemos que algun dia teus pais che conten, que toda unha plantilla de fútbol estivo pendente do teu nacemento, e ata saiches en internet. jejejeje

Unha aperta, noraboa e moita sorte.

Xornada 30º. FC Lamela 1 - O Val 2. Demasiado castigo.... dos de negro!

Visitaba Mularedos un dos equipos mais en forma da categoria, e asi o reflexa a clasificación, cun partido menos e a catro puntos do ansiado ascenso. O Val, e o unico da clasifición que o ano pasado xogaba en Preferente, a priori o equipo que partia con mais posibilidades de ascender e recuperar a categoria perdida.

Tras uns comezos algo dubitativos, encadeou unha xeira de resultados e xogo que o lanzaron ata os primeiros postos, e mais concretamente ata o terceiro posto que ocupa actualmente, tamen e certo que dende fai unhas xornadas non e ese equipo que gaña xogando ben o fútbol, e por moito equipo ou nivel que teñas, ese vertigo, ese medo o fracaso penso que pode pasar factura, pero non so a eles, o Mugardos ou o Mesón (xa lle pasaou esta semana co Zas). Tamen nos esta pasando a nos, cando case podiamos cantar victoria, e a falta de so tres puntos para a salvación, resulta que encadeamos a peor racha de derrotas da tempada (igualando a da primeira volta). Tamen e certo que dos tres partidos perdidos (4 goles en contra, e tan so un a favor) ningun equipo foi superior, pero eso mesmo diciamos na primeira volta e chegamos a estar no farolillo vermello.

Son tres puntos, pero esa ansiedade por acadalos canto antes, estanos a pasar factura, xunto con determinadas baixas de xogadores importantes, e por que non dicilo, os erros arbitrales, e digoo so neste ultimo partido. Dos anteriores mellor non falar.

Entendo a actitude do Val, solicitando arbitro neutral, eu estou no seu pelexo e fago o mesmo, pero unha cousa e que non arbitren os de santiago (que son moi malos), que non arbitren os de lalin (que tamen son moi malos), os de ferrol (idem idem...) ou os da coruña (como os seus compañeiros de outras delegacións.)

Pero chegou un do colexio de Vigo, o Sr, Jorge Fojo, un autentico personaxe, que ainda que como arbitro e asistentes, te podes equivocar por que somos humanos. A arrogancia, prepotencia e chuleria mostradas onte no campo de Lamela son dignas de mencion.

Ameazando a xogadores, a afecionados e a min mesmo, cando escribe algo nunha acta coa que falta a verdade, como pode ser que todo o que se escriba ahi vaia a misa? Si escribe que fun eu o que matei a JFK, seguro que me meten no carcere.

Tampouco digo que foramos merecedores dunha victoria que tal vez non seria xusta (ainda que visto os meritos de un e de outros...) si os partidos foran por meritos e non por goles, e se disputaran os 3 puntos, digamos que onte nos levariamos 2 por 1 dos visitantes.
Duas decisión puntuais dunha persoa que ben literamente a roubar os cartos, e a xogar co traballo de 23 persoas durante toda a semana, ese colexiado chulesco, e prepotente, que decide en 5 minutos un partido que non era dificil de arbitrar.

Primer Acto:

Mermados polas baixas, José Antonio, logrou facer un once competivo, que importantes somos todos dentro do equipo.
Ivan, Pintiño, Ruben (Titi min. 60), Porto, Amosa, Oscar, Pibe (Cutrin min. 79), Gonzalo, Pampo (Chicho min. 87), Neira e Yeiko. Compretan a convocatoria Sanchez e Fran.
Iniciabamos o encontro cun dominio abrumador sober o equipo ferrolan. Vinte minutos nos que tras 3 oportunidades de gol, viamos como O Val, se adiantaba tras unha falta na frontal.
Bruno anotaba o 0-1 no que ata enton era totalmente inxusto, xa influira o arbitro nese partido, cunha tarxeta amarela a Oscar que condicionou o traballo deste durante todo o encontro.

Segundo Acto:

Volviamos a sair o campo como na primeira metade, esta vez co premio merecido do gol a balón parado, Neira de novo, anotaba o gol do empate. Enton e gardando a roupa, procuramos manter o punto que tiñamos, xa que non tiñamos presa, eran eles os que necesitaban os tres puntos. Resulta que a contra somos un equipo perigoso, e sentiamonos na nosa "salsa".
Enton era cando de novo (e tras un partido para olvidar pola sua parte) o colexiado, non marcaba falta, primeiro cometida sobre o noso central Amosa, e a continuación sobre Jacobo, e asi un balón colgado, non atopaba a nadie para despexalo, e Bruno de novo anotaba o 1-2, minuto 85, outra decisión arbitral non nos permitia puntuar. Pero ese caracter do que podemos estar orgullosos, permitianos dar o arreon final, e asi no 92, Gonzalo tras controlar un balón dentro da area, saca un disparo, que o porteiro visitante non pode reter, e asi, Cutrín anticipando sobre os centrales, anotaba o 2-2, que nunca chegou a subir o marcador, xa que incomprensiblemente o linea, anulaba un gol totalmente legar o 14 do Lamela.
Duas decisións nos ultimos 5 minutos, que cambia un marcador por completo, eu non digo os tres puntos, pero merecidamente tiñamos gañado 1.
D. Jorge Fojo, arbitro do FC Lamela - O Val, do colexio de Vigo, vai vostede a devolvernos ese punto? Vai vostede a devolvernos o que tan descaradamente nos roubou? Ou vai vostede a devolvernos o traballo realizado durante toda a semana, un traballo feito de cara a puntuar o pasado Domingo?
Un amigo meu co seu traballo da semana...(o igual que nos), puxolle a pedra a fachada da sua casa, levoulle moito traballo (o igual que nos preparar o partido do domingo). Pois o Domingo mentres os seus irmans o felicitaban polo traballo feito e o bonita que lle quedara a casa, un ENERGUMENO, chegaba e estanpaba o coche contra a fachada, deixandoa feita polvo. Ese ENERGUMENO tivo que pagar o traballo, e tivo que facerse cargo do que fixo. Sr Fojo... esto non queda asi, xa que non podedes vir sempre pensando en que sodes os SEÑORES FEUDAIS, e nos uns simples paletos que tragamos por que asi esta concevido este desporte. Pois non, si nos pagamos cunha derrota, vostede deberá pagar sen poder arbitrar (e LUCRARSE POR ELO) durante un mes, ou o tempo que se estipule. Pois non, o vindeiro domingo vostede estará GAÑANDO DE NOVO OS SEUS CARTIÑOS en outro campo, e cobrando por un traballo que non sabe facer.

Unha vez desafogado, dicirvos rapaces, que como nos ultimos dous partidos, a verdade e que non fixeramos meritos (inda que o equipo contrario tampouco), en esta ocasión fixestes un gran traballo, un traballo do que temos que estar orgullosos, un traballo que seguindo asi terá o premio da salvación.
Esta semana será de vacacións, so mañan Martes, tocará adestrar, a ver si me dades unha alegria e somos os 21. Despois toca descansar a semana santa, disfrutade das vosas familias (que o teñen ben gañado), desconectade do fútbol, tanto mental como fisicamente. E cargade as pilas, con ganas, para volver o vindeiro Luns, Mercores e Venres, xa que o Domingo pode ser un gran dia para nos pode ser o dia no que confirmemos unha boa tempada, non será facil, todos sabemos como apretan en Rianxo, pero debemos manter esta categoria, xa que despois de todo, sen nos quedaria coxa.

Un saúdo rapaces, gran taballo o de onte, e arriba que falta 1 mes :)

Galeria de fotos do partido a finales de semana. (Pasaramos Ruben Garcia en breve)

Feliz Cumpreanos "Amosa" (-ou Heinze, como prefirades)

Un 3 de Abril do '83 nacia un rapaz de nome Andres, por aquel enton Andresito, e despois de máis de 1/4 de siglo, ahi o tendes, esta feito todo un veterano, o noso querido central Andres Amosa - tamen coñecido por Heinze- fai hoxe 3 de Abril do 2009, nada mais e nada menos que 26 aniños. Estas feito un yogurin "Amo"!!!!, non me estraña que andes tan ben.
.

Sen máis desexarche un bo dia e Felicidades polo teu 26 cumpreanos!, dende aqui xeneralizo por todolos compañeiros do Lamela que che desexan un bo 3 de Abril.

Xornada 29ª. Moito Ollo!!! Que aqui todos aprentan menos nos. Soneira 1 - FC Lamela 0

Auuuuuuu, Auuuuuuu, Auuuuuu.... que ven o lobo! Asi dicia un comentarista da radio o ano pasado nunha entrevista en homenaxe o titulo conseguido.

Eu hoxe digo o mesmo... auuu auuuu auuu que ven o lobo...! Non fará falta dicirvos que si cos arrastres (Agora mesmo baixan 6) Non estamos matematicamente salvados non?
Serian necesario os 3 puntos que nos den a tranquilidade, e dito esto, dicirvos que vos noto tensos, e tamen e certo que ninguen foi superior a nos... que ninguen nos gañou con solvencia, pero eso xa o teño escoitado o comezo da tempada cando fixemos 1 punto e 21 posibles... Pois señores como fagamos esa mesma puntuación somos carne de cañon.
Certo é que temos saido de situacións peores (como cando eramos o farolillo vermello), pero o que esta claro e que canto antes poidamos "cantar victoria" antes durmiremos mais tranquilos.

Partido contra un rival o que lle deramos un "chorreo" na primeira volta, e ese esceso de confianza puidonos pasar factura. Tiñamos un punto, xa o dixo o Mister antes de comezar, vamos a procurar non perdelo.

Pero as imprecisións, e o nerviosismo, xunto coa baixa forma de xente importante, ponnos na situación de ter que voltar a mirar cara abaixo. Si foi bonito mentres durou, esa ilusión de acadar cotas maiores, pero o primeiro era a permanencia e teremos que pelexar por ela. Certo é que moitos equipos se cambiarian por nos, pero outros tantos non o farian, a si que... traballar, e traballar para acadar canto antes os puntos da tranquilidade.

Tamen dicirvos que non caimos agora no desanimo, nin na falta de motivación, e que procuremos ser "fieles" o resto dos compañeiros asistindo os entrenos, e poñendo todos da nosa parte.

Por hoxe non teño mais que dicirvos, espero que sumando o Domingo me dedes mais gañas de facer a crónica.

Xornada 28ª. Baixando das nubes...pisando terra firme! FC Lamela 0 - Bertamirans 1

Foi bonito ata que durou, unha mera esperanza de poder acadar os de arriba, desta volta tocou poñer os pes na terra. Baixar das nubes amodiño, para que a caida non sexa dolorosa, ainda que a derrota si o é. Polo que significaba o partido para nos, porque como ben sabiamos todos o partido era o segundo Derbi en importancia (-despois do Silleda claro esta-) Ainda que non por menos dolorosa, nos tocaria facer cargo de conciencia e deixarnos de cabalas... si perde este si perde aquel. E resulta que si, as cabalas daban xustas, como as matematicas son unha ciencia exacta, pero para iso como moi ben di o mister primeiro hai que gañar, e despois dannos a todos esas "contas".
Tedesme que perdoar pola tardanza de facer esta crónica, pero sentiame tan falto de ideas para escribir, tan falto de "argumentos" para valorar esta derrota, que preferin pasar uns dias, ata que entre todos vos me destes a solución.

Esta crónica ten un comezo no Luns 23 de Marzo as 11 da noite (despois de perder o domingo frente o Bertamirans, e remata o Domingo as 4.30.
Non non estou tolo, comenzarei dende o momento que entendin que unha derrota pode axudar a un equipo a mellorar.

Recollendo rematei ese Luns, un dia de adestramento, que o Mister planificou de recuperación para os que asistiron, e cun traballo algo mais intenso para ambolos dous porteiros. Unhas risas, un tono distendido (todo sexa sacarlle importancia a derrota do dia anterior), un xogos con balón, mais risas, uns abdominais, e un pouco de trote para relaxar as pernas. Un gran adestramento, que vale para facer vestiario, mais risas, e tamen para desentumecerse de cara o traballo do resto da semana. Chegabamos ese Luns como de costume a Mularedos con media hora por diante, para prepar todo antes da chegada dos rapaces, que os poucos iban chegando un tras outro. Charliña de 15 minutos do mister para correxir erros, esa charla na que todos todos, facemos conciencia dos nosos acertos e erros. Minutos antes, e non e dificil de saber, un xogador, que a parte e gran amigo meu, e capitan deste equipo(dende a falta de Sanchez) preguntabame pola crónica do Faro de Vigo que non poñia nada do arbitraxe mais que estraño do pasado Domingo, eu contestaballe que seguramente tiña razon, pero que agora e o momento de ser un equipo señor, un vestiario señor. Entendido quedou, e de ahi saquei as forzas para facer a cronica de esta xornada.

Domingo, 16.30, Campo de Mularedos. Visitabanos o Bertamirans, equipo co que empataramos na ida. Equipo con moita polvora arriba, e cun renombrado adestrador, e o que ten adestrar equipos da "city".

Dende os primeiros minutos, as intencións eran claras, parar a Neira a toda costa, e pelexarnos coas mesmas armas que dispoñemos nos, intensidade defensiva a contragolpe. En definitiva gañaron o partido defendendo ben, e contragolpeando (o igual que o facemos nos... regulin regulin)
E si Amosa, si o resto de vos. O partido era 100% diferente, si a linea, non anulara un gol a Gonzalo os 20 min. si que cambiaba o partido, nos sentimonos comodos por esos camiños do contragolpe, nos si sabemos a que xogamos. E tamen si, e certo que puido estar mal anulado. E tamen vou a caer na impopularidade si digo que eu non podo dicir si foi legal, teño as miñas dubidas, teño dubidas de que ese gol fora legal. Por iso mesmo, e admitindo a prepotencia de un trio arbitral nefasto. Tamen debemos achacar a derrota non so e esas decenas de erros de arbitraxe. Senon a outros tantos erros cometidos por nos mesmos. Ahi vou, e charla do Mister tamen me axudou a entender esta derrota. Os arbitros non estiveron ben, pero non foron os unicos. Dende o primeiro o ultimo de nos, dende Ivan, ata Pampin, pasando por Robert, Mario, Oscar... os puntos suspensivos son para todos os demais. Cada un sabe onde se enganou, o mister parece ser que tamen cambiaria cousas, Joseeee Joseeee xa estaba ben de dar sempre no cravo, un dia malo por ter, ata o teño eu, que na ansia de non perder tempo, mando un balón as nubes. Si, todos cometemos erros. Non, non merecemos perder, pero, OLLO! Eu tampouco notei que mereceramos gañar. O Bertamirans, pois o igual que nos, pero cos 3 puntos.
En definitiva, unha derrota que nos ven moi ben para poñer os pes no chan. E si, sigo dicindo que temos o nivel de calqueira.

Quedoume cunha frase dun compañeiro do Lamela, que dicia que esta derrota fainos mais fortes, por que sairemos a morder no seguinte partido, con ganas que lle puxemos este pasado domingo multipricadas por dous. Que sairemos a por tres puntos. Que se notou o Luns que foi unha anecdota. Que non nos damos por vencido. Somos "peleons" e creo que xa nos fixemos oir en todos lados. Xa demos o do de peito, e ainda falta o mellor da tempada, o mellor, disfrutar do que queda, amarrar a permanencia e canto antes, colledelle a palabra o Mister de facer 6 puntos canto antes, pero antes que 6, toca facer 3... e mellor que 0, 1.
Dixeronme que tiña que facer 11 ideal, vouno facer. Ivan e Fran na porteria, Oscar, Pintiño, Porto, Amosa, Ruben, Yeiko e Sanchez na defensa. Chicho, Raul, Neira, Gonzalo, Rober, Mario, Pibe, Cutrin, Baleiron; na medular. E Pampo, Titi e Orosa en punta. Xa sei que me paso algo dos 11, pero este grupo e o meu EQUIPO IDEAL!!.

Saúdos e hoxe a adestrar.

Xornada Atrasada. Xornada 21ª- Lamela 2 - Orillamar 0. Por 4 xornada consecutiva VINGANZA COMPLETADA!

O certo é que levamos esperando esta partido, polo que significaba para nos dende principio de tempada. Reinvindicarnos como un equipo, moi traballado e con ganas de agradar e deixar unha boa impresión no debut en Primeira Autonomica. Tamen e certo que o trato recibido na Coruña polo Orillamar deixou moito que desexar, polo que as veces e "mellor estar calado e parecer parvo, a abrir a boca a demostralo" e eso e do que pecou o Sr Adestrador do Orillamar. Sen darlle unha importancia que non merece, procedo a contarvos dende o meu punto de vista o encontro de este pasado Xoves.
O mister buscaba novas cousas e tamen "medicina de banqueta" que tan bo resultado lle esta dando, e asi mais que noticia o once titular, seria o mesmo banquillo de ahi o video que presenta esta crónica. Composto por Gonzalo, Pintiño, Cutrin, Raúl e Titi. A diferencia e que outros equipos non poden presumir de ter tales racambios, e tan certo é, que o mesmo Orillamar so fixo unha sustitución.
Saindo con: Ivan, Porto, Yeiko, Rober (Cutrin min. 64), Amosa, Oscar, Pibe (Titi min. 54), Mario, Pampo (Pintiño min. 74), Neira e Orosa (Gonzalo min. 24)

Comezaba o partido dunha maneira similar a que comezou contra o Sporting Ciudad, con varias imprecisións atrás, e con ganas de agradar mais do debido. Tamen e certo que no min. 24 un mal control de Orosa, acababa con este no suelo doendose da sua rodilla esquerda, "Killer" esperemos que non sexa nada, Orosa tivonos que deixar e dou entrada a Gonzalo, un Gonzalo motivado que dende o banquillo leva aportando grandes cousas. A pena e que te teñan que sentar para que vexas a luz. Dous penalties protestados polos amarelos (un deles moi claros sobre Neira) E tres claras ocasións por parte dos locais serian todas as aproximacións de ambos equipos na primeira metade.
Na segunda un pouco mais do mesmo, imprecisións, ganas de "gañar" canto antes, daba a sensación que queriamos meter o segundo antes que o primeiro. Pouco a pouco pasaba o tempo e ainda que varias internadas con perigo, puideron significar o 1-0 non foron o suficientemente claras.
E chega o minuto 74, e chega unha das leccións que deberian os adestradores bufons, os adestradores que lles gusta mais falar que actuar, os adestradores chorons, que veñen con 5 ou 6 pseudo-baixas, que xa de anteman son lobos vestidos de cordeiros, que cando non lles vai polo seu pao son uns autenticos Hooligans deste deporte, que se creen autenticos Señores Feudais dentro dos seus masextuosos castelos mediavais. Pois non amigos meus, aqui o que vale e falar actuando, falar dando un xiro de 360º o partido coas tua maneira de ver o fútbol. E como gracias a deus (ainda que non sempre) o tempo e o traballo pon a cada un no seu sitio, José Antonio doulle un autentico recital, de como se invirten os cartos nun curso de adestrador.
Moveu o banco, con dous cambios en 10 minutos, e un terceiro 10 minutos despois, movendo posicións e "cromos" para darlle un pouco mais de "punch" o equipo, por unha banda (a esquerda da defensa do Orilla) que facia augas, e asi, e nun magnifico balón profundo de Neira (o que o mister o acomodou por dentro para aproveitar este tipo de iniciativas) chebaba os pes de Porto que batia de maneira brillante e con suspense o porteiro coruñes. 1-0 a lata abreuse, e agora tocaria comernos a sardiña, e por fin tras varios encontros pola minimina, Cutrín colle un rechace dentro da area, e como so el sabe definir (sintoo Cotri de este non teño video), anota o segundo gol amarelo. Un autentico golazo, a bote-pronto, destes que meten os cracks na televisión. Ollo! So faltan 3 puntos para salvación, e as novas metas seguen intactas mirando o horizonte. Salvarse canto antes rapaces, salvarse e disfrutar de este momento, xa nos tocou sufrir, e certo... E agora non podemos disfrutar? Por que imos a renunciar a nada? 3 días despois vira o Bertamirans... xa sei que o da Vinganza Deportiva esta gastada, enton vamos a polo respeto que nos debe esta primeira rexional, o respeto que estamos gañando a pulso. Disfrutemos do momento si... pero por que non soñar? por que non pelexar por cotas mais altas? Non dubido de que o mister vos ensinará o camiño...RAPACES! o voso espiritu gañador fara o resto.
Gracias por outro "Domingo" de fútbol magnifico, agora pes na terra, e benvido a LAMELA.... FC Bertamirans! Estade seguros que non olvidaredes nunca esta visita a Mularedos!

Xornada 27ª. Dumbria 0 - FC Lamela 1 . Novos obxetivos no horizonte.

Soa sobrado, e ainda que a salvación non esta matematicamente conseguida. Fannos falta 6 puntos. Son dos que opina que si se poden conseguir esta semna non esperemos a vindeira. O Orillamar será o seguinte... temos outra vinganza deportiva, vaiamos deixando "cadaveres" no noso campo de terra. Eso será o Xoves, unha final, outra final.
Con respecto o partido de onte, dicir que somos un equipo peleón, dificil de gañar, que dun tempo atrás non encaixamos, somos xenerosos nos esforzos cos compañeiros, todos sabemos o que temos que facer e cando todo iso funciona, resulta que se ve reflexado no terreo de xogo.
Inicio da segunda volta 20 puntos, o mellor equipo da segunda volta (empatado con Meson) e este vai lider. Vamos que si chegamos a estar mais finos jejejeje.
Pois non, somos un equipo que loitaremos pola permanencia -6 puntos mais- e cando esa chegue (oxala pronto) teremos que reinventarnos para buscar cotas maiores (o ascenso esta claro que non) Pero unha 4 praza detras dos 3 grandes? No noso primeiro ano en primeira? Creo que debemos mirar o frente sen olvidarnos de mirar para atrás. E con todo dous fenomenos o mais puro estilo "Homes de Paco" vendo o partido, vaia dous cracks! Oscar & Oscar

Campo de Dumbria, espectacular, todas as instalacións son un escandalo. Tamen e verdade que as comparacións co noso son odiosas a si que mellor non facelas.
Vestiamos totalmente de azul.
Xogaron: Ivan, Pintiño, Jacobo, Rober, Porto, Amosa, Pibe (Raúl min. 84), Gonzalo ( Titi min. 60), Pampo, Neira e Orosa (Cutrín min. 82)

Costounos adaptarnos o terreo de xogo, e ainda que na primeira metade o Dumbria dominaba non chegaba (diciame o xuez de linea que para gañar un partido hai que tirar a porteria) totalmente dacordo. E certo que Iago estrelou un balón no longueiro na primeira metade, pero tamen e certo que Pampín tivo o 0-1 nunha ocasión moi clara. A falta de acerto nas escasas oscasións visitantes, e case nulas locais, resultaria no 0-0 o descanso.

Tamen como ben sendo habitual, o descanso marcou un punto de inflexión. E así na reanudación no min. 55 Pibe, cunha xogada clasica nel, regatea cara dentro o mais puro estilo Messi, con algo de fortuna tras un rebote queda franco encarando a un dos centrais, e así dandolle o balón a Pampin dentro da area (que ben se entenden estes dous) o dianteiro remataria a dereita de un Juan que nada puido facer.
0-1 o mellor que nos podia pasar, xa que dun tempo aqui, somos un equipo que ainda que decidindo mal nas contras, saimos con moito perigo da "cova".
Ese resultado activou o mister visitante, José Antonio fixo un cambio en funcion do marcador, Gonzalo deixoulle o sitio a Titi, e todo o que buscada o adestrador cumpriuse. Xa na primeira xogada, deixa sentado a un dos centrais, colga o balón e non atopa rematador. Con esa calidade e con eses espacios estaba a ser determinante, como si dunha partida de axedrez se tratase o Mister daballe un novo cariz o encontro, un cariz de matalo canto antes, o mais puro estilo Holandes, cando se poñen gañando sacanche un central para meter outro dianteiro, caracter gañador.
A partir de enton, vou a contar o partido o reves. Dende os 5 minutos finais, xa que o Dumbria acosou con mai corazon que cabeza, e a piches estivo de empatar, que nos quedaria cara de parvos polo acontecido minutos antes.
Juan, porteiro do Dumbria ata aquel enton estaba a ser a estrela do partido.
Unha xogada moi ben trenzada polo ataque visitante, con un balón profundo de Titi, que pibe tras caracolear, lle da a Pampo, para que cruce a esquerda de Juan (xa cho dicia o mister.... a dereita RamoN! a dereita!!) remataba cunha espectacular parada do porteiro local. Asi como unha baselina que lle sacaba a Titi a man cambiada. E un remate de Yeiko a bocajarro! que detia nun alarde de reflexos incrible.
Pois si, puideron empatar, tamen penso que non lles pitaron un penanlty por man de Rober, todo iso e certo. Tamen e certo, que si estamos algo mais atinados, hoxe estamos falando cun 0-3 ou 0-4. Simplemente esto do fútbol e cuestion de interpretación non? Claro que non... e cuestion de obxetividade.
Rapaces a verdade e que non sei que será, a nova posición do mister, o anillo de Pintiño, as novas zapatillas de Jose Antonio, o anillo de Rober, o ritual de Pibe e Oscar, que Baleiron este lesionado o mellor tamen da sorte. O café do Pozo?, tamen pode ser.
Pero a min gustame pensar e non me equivoco, que todo isto e polo traballo semanal, por todo o que corredes, polo caracter gañador que tendes, por que somos un grupo de amigos, e un vestiario tan unido, nunca morrera sen pelexar.
O ano pasado deivos as gracias por ese magnifico ano, este aindan non rematou, pero xa dende hoxe volo agradezco. Grandes xogadores e mellores persoas.
Gracias!
E o Martes... A ADESTRAR! que ben o Orilla!!!!