Xornada 33ª. Penultima. Derbi descafeinado....para o Silleda. SD Silleda 1 - FC Lamela 2. A importancia dun gran nivel colectivo.

Gran día, gran tarde, e gran encontro a disputarse no concello dezano de Silleda. Derbi no que nos encontramos en disparidade de situacions. O noso "maximo rival" descendido matemáticamente e nos salvados dende fai 7 días.
Con un once pensando en que temos dous partidos en tres días. Saiu o Lamela co pensamento dunha victoria, o primer partido sen presión, marcarianos o camiño, o camiño do que sería xogar este tipo de partidos, en esta situación en con un terreo de xogo en magnificas condicións.

Once inicial: Ivan, Pinto, Yeiko, Amosa, Sanchez, Oscar, Persi, Chicho, Raúl, Orosa e Titi. Completan a convocatoria: Baleiron, Fran, Cutrin, Gonzalo e Ruben.

Para nos era un partido importante, para a nsa afición tamen. E por iso saimos enchufados o partido, tal foi asi, que os 15 minutos, e despois de que Orosa pelexará un balón na frontal da area, Titi "engachou" un espectacular zurdazao que superou o porteiro local Marcos. E que se convertiria no 0-1. Espectacular tanto dun Titi, moi irregular en toda a tempada, intermitente, pero que da mostras da sua calidade con zarpazos como este. A mala noticia chegaria 2 minutos despois, tras un esforzo, Persi notaria un pinchazo no seu xemelgo dereito, e teria que abandoar o Outeiriño, para dar entrada a Gonzalo -que a postre seria definitivo-. O descanso iriamos con marcador favorable de 0-1 e lamentandonos de duas oportunidades marradas por Orosa.
Con un Outeiriño case vacio -no campo xa estaban o Silleda B e Chayan para disputar o seguinte partido- A xente de Silleda daballe a espalda o seu equipo no derbi en primeira rexinal, que para a tempada 09/10 non se podrá repetir polo descenso do equipo da capital.
O dito, chegabamos o descanso co 0-1 a pesar das decisións arbitrais, que o parecer querian dar unha ultima "alegria" o equipo local, e con decisións mais que polemicas, deixabannos con 10 xogadores dende o minuto 37, tras unha rigurosisima expulsión, unha incompresible expulsión do noso "10" onte, Raúl. Que marchaba indignadisimo -eu tamen o faria-, para os vestuarios tras ver como o Arbitro Axudante 1, cunha chuleria e prepotencia que as veces dan gañas de cometer unha tonteria, o mandaba a caseta. O mesmo que tamen expulsaria a Rubén por dobre amonestación os 20 minutos da reanudación.
Supemonos repoñer de todo iso, e asi no 60, Pintiño maxistralmente, deixaba atras o seu par, para poñer un balón preciso e precioso a Chicho, este en semi-fallo, daballe un pase a Gonzalo que se atopaba no segundo pao, e que remachaba o balón o fondo das maias. 0-2 o partido encarrilado, con 10 dende a primeira metade, e sen que nos crearan perigo. E a pesar dos de negro, viamos como nos podiamos facer de novo co derbi. Logo o tempo pasou rapido, e so tres ou catro accións puntuais foron capaces de parar o encontro. A primeira un mal saque do noso porteiro, que despois non supemos defender, e co que chegaria o 1-2 -que seria resultado final-, a lesión de Cutrin, tras un encontronazo con Micho -que non debeu rematar o partido-. A expulsión por dobre amarela, a Rubén. Duas tarxetas amarelas en menos de 3 minutos. E a expulsión a falta de 3 minutos dun Chururú totalmente desquiciado que via como perdian un partido, que nunca mereceron gañar, un partido polo que non loitaron, e un partido nos que os propios arbitros lles deron a opción de entrar.

Non foi asi, e os de negro esta vez no conseguiron. Remata o parito, 48 puntos, salvación, un gran apreton de mans co mister, certificaba o traballo dun grupo todo o ano. A importancia do grupo, do vestiario. Da calidade de todos os futbolistas. Non temos xente imprescindible? Dous amigos e xogadores dician non fai moito: "si, en todos os equipos hai xente imprescindible" eu diria... necesaria pode ser! Imprescindible creo que non. De todos modos, poñamso todos os pes na terra, disfrutemos dos minutos realizados polos compañeiros, pero pensando en que hai que mellorar, pensando que o importante e o grupo porriba de cada un de nos. Porriba de que un xogue 10 minutos e outro 80... porriba de decisión desacertadas, porriba de que todos cometemos erros.
Rapaces, pes na terra, traballo e traballo, que o final tivemos o noso premio. E pode ser mellor. Benvida Copa do Sar. Aqui te esperamos con toda a máxima ilusión.

Saudos e grazas de novo rapaces.

Por certo... aqui vos deixo a un novo fichaxe, que por fin lle dei sacado unha foto, so me falta Fran, e Baleiron pola foto oficial.
Neira aqui te quedas.

Horarios próximos encontros.

Temos dous encontros en 3 días.
O primeiro esta confirmadao. 33º Xornada de liga. SD Silleda - FC Lamela. Venres día 1 de Maio. 16.15 horas.

O segundo ainda non esta confirmado, pero case con seguridade será ás 18.00 horas.
Co cal sería 1/32 de Final da Copa do Sar. Partido Unico. Chayan - FC Lamela. Domingo día 3 de Maio. 18.00 horas.


Adestramento para hoxe Mércores día 29. 21.30 horas.


Saudos

Xornada 32º. Chegou a hora. Salvación matemática. FC Lamela 5 - Sp. Zas 0

E chegou o gran día, a salvación matemática dun grupo que o merece. E como se produxo, con goleada sobre un mermado Zas, que veu a Lamela sen posibilidade algunha de acadar algo positivo. Con tan so 12 xogadores e con un cadete e un xuvenil neses 12, o Zas non contaba sacar algo positivo de terras dezanas.
Para este encontro contabamos coa baixa importante do capitan, Amosa, e con Cutrin.
A convocatoria formarona: Ivan, Pintiño, Yeiko, Mario, Porto, Oscar, Pibe, Gonzalo, Pampin, Neira, Orosa, Chicho, Fran, Baleiron, Rober e Sanchez.

A pesar de ver nas condicións nas que se presentaba o rival, o certo é que nunca as tes todas contigo, o mellor e que esos nervios iniciais, tan so duraron 35 segundos, os que tardou Gonzalo - tras unha brillante xogada persoal de Neira - enganchar un balón na frontal da area, que se envenenaba, e batendo no pao dereito da porteria visitante, encargabase de anotar o 1-0, o de abrir a lata, o da relativa tranquilidade.
Así, co marcador favorable, e tras ver que o Zas non daba sintomas de mellora, unha apertura en banda dereita, que controla Pibe, saindo hacia linea de fondo, e poñendo un gran centro, para que Pampin con algo de fortuna - o balon colase entre as pernas do porteiro- anotara o 2-0, a mala noticia, pois que tras o gol Pampo tivose que retirar por unhas molestias nun dos xeonllos. Partido encarrilado, e mais cando tras unha xogada por banda esquerda, que remata co porteiro no chan, Pibe colle o rechace e tras amagar por duas veces, senta de novo o porteiro, anotando o 3-0 co que se chegaria o descanso. Brillante primeira metade do equipo amarelo, que via como resolvia nos primeiros 45 minutos, ante un rival mermado polas baixas.
Na reanudación e tralos cambios, o equipo xogou co resultado, creando varias ocasións de merito. Os dous ultimos goles son para analizar especialmente, xa que anotanos os dous laterales do equipo. Primeiro tras un pase sobre Yeiko que gaña a espalda a defensa visitante, e de disparo cruzado anota o 4-0, e o quinto, tras un bo saque de corner de Chicho, que Pintoño "con todo" remata impecablemente coa testa para o definitivo 5-0, tarde placida en Mularedos, tarde da salvación matemática, tarde de goleada, tarde de felicitacións, tarde de pensar na copa do sar, e sobre todo tarde para disfrutar do traballo feito durante un longo longo ano.
Agora podemos ter premio, o premio de facer unha bonita copa do sar, premio que temos merecido durante estos meses. Agora si esta claro, a importancia do grupo, asi lle vou a chamar a todalas crónicas que faga da copa do sar. A espensas de cambiar o partido para o Venres día 1 - o Silleda reunese hoxe para decidilo, ainda que penso que a cordialidade entre directivas será un punto a favor - xogaremos o Domingo día 3 o primer partido de Copa fronte o Chayan, a partido unico, no campo do Chayan e con animo de facelo ben. Pois si rapaces, vamos a rematar esta boa tempada, mellorando a anterior, e esperemos que peor que a que ben.
E por todo isto vos dous as gracias unha vez mais. Bos xogadores, mellores persoas.Con esto remato e anunciovos a vindeira crónica.

A importancia do vestiario porriba de todo. Regalemonos un bonito final. 1/32 de Final "Copa do Sar" Chayan - FC LAMELA. !! A Copa empeza aqui !! Domingo día 3/Maio

Resultado sorteo 42º Edicion da Copa do Sar

O pasado venres 24 de Abril, as 21.00 horas celebruse o sorteo para a 42º Edición da Copa do Sar. Agrego duas imaxes co resultado de dito sorteo. Primer rival Chayan!

Xornada 31º. Nova derrota para un total de 4 consecutivas...a relaxación esta ben, pero tanta e excesivo! Union 2 - Lamela 1

Pois si que se nos da mal o Union de Asados eh?, outro que se nos da mal tamen e o Sr Piñeiro Prol, do colexio de Boiro. Creo que deben aforrar cartos no seu seguro, eu que traballo deso, penso que ten que ser mais barato, as razons? Tampouco as vou a poñer aqui, que non vai a ser que me "denuncie" por insultos.

Partido trabado, e como no anterior, sen o premio merecido, que pouco teñen que facer os equipos para gañarnos tres puntos. Seguimos sen chispa, esperemos que a vaiamos recuperando o baixar as exigencias no traballo.

Ivan, Pintiño, Yeiko, Amosa, Oscar, Mario, Persi, Neira, Orosa, Gonzalo e Pampo. Completan a convocatoria: Sanchez, Fran, Cutrin, Titi e Baleiron.

Faltaria a verdade si lle boto toda a culpa o arbitro, que ten un 80%. Pero ese 20%.... co partido gañando dende o minuto 25 da primeira metade, sendas ocasións por parte de Neira e Gonzalo, que por outra parte foron clarisimas, dariannos unha ventaxe mais que comoda, para puntuar en Rianxo, non puido ser, e viamos como o Union nos empataba a falta de 5 minutos para o descanso.

1-1 un resultado que nos valia, saiamos na segunda parte na mesma tónica, o Union volcado e nos a contra, ahi foi onde todo rematou, 40 faltas colgadas, e por tanto pitadas polo sr colexiado por chamarlle dalgunha maneira. E o igual que o bo, o malo parece que tamen se fai de rogar, e asi , no 94 unha falta inexistente, convirtese nun balón colgado a area, que tras varios rebotes, acaba entrando e negandonos cando menos 1 puntiño. Vamos en definitiva, non estamos tendo esa sorte, ou estamos ansiosos por rematar a tempada, ou simplemente escapaseme de que pode ser. Un mal arbitraxe, un partido de X ou 2... que remata con 1... Sp. Zas, esperemos que pagues os pratos rotos (deportivamente falando) e que o poidamos celebrar dunha vez por todas.

Por certo aqui vos deixo, as duas reportaxes do Dxt... que tan mal resultado deron, dende que sain no periodico 4 derrotas consecutivas.. puiden estar quieto.

O vestiario do Lamela conta con un novo integrante. XOEL! Benvido!

Pois si...unha nova fichaxe fixemos esta semana. A posición, por xens, debe de ser a de central, como moi ben dixo Pampin. E polo dia do seu nacemento o catro do catro... Vamos, que en canto empece a andar a poñerlle a camiseta co 4; para que este na sua salsa.
Este "homenaxe" a Xoel, que apenas ten unha semana de vida, ainda que feito por min, considero que e en nome de toda a plantilla, que estivo pendiente do nacemento do fillo dun dos xogadores mais carismaticos da plantilla Rober ou Robert ou Otero ou Persi. Ou gran xogador e mellor persoa. Dende o noso blog, e dende o mais profundo do noso corazon, darlle a noraboa a Rober e Sandrina. Darlle a noraboa por que vivir este tipo de cousas son as que fan importante toda unha vida. Darvos a noraboa por que se vos ve radiantes na foto, e porque a partir do 4 do 4 todo será diferente.
E non me vou a olvidar do verdadeiro protagonista XOEL, benvido, e esperemos que algun dia teus pais che conten, que toda unha plantilla de fútbol estivo pendente do teu nacemento, e ata saiches en internet. jejejeje

Unha aperta, noraboa e moita sorte.

Xornada 30º. FC Lamela 1 - O Val 2. Demasiado castigo.... dos de negro!

Visitaba Mularedos un dos equipos mais en forma da categoria, e asi o reflexa a clasificación, cun partido menos e a catro puntos do ansiado ascenso. O Val, e o unico da clasifición que o ano pasado xogaba en Preferente, a priori o equipo que partia con mais posibilidades de ascender e recuperar a categoria perdida.

Tras uns comezos algo dubitativos, encadeou unha xeira de resultados e xogo que o lanzaron ata os primeiros postos, e mais concretamente ata o terceiro posto que ocupa actualmente, tamen e certo que dende fai unhas xornadas non e ese equipo que gaña xogando ben o fútbol, e por moito equipo ou nivel que teñas, ese vertigo, ese medo o fracaso penso que pode pasar factura, pero non so a eles, o Mugardos ou o Mesón (xa lle pasaou esta semana co Zas). Tamen nos esta pasando a nos, cando case podiamos cantar victoria, e a falta de so tres puntos para a salvación, resulta que encadeamos a peor racha de derrotas da tempada (igualando a da primeira volta). Tamen e certo que dos tres partidos perdidos (4 goles en contra, e tan so un a favor) ningun equipo foi superior, pero eso mesmo diciamos na primeira volta e chegamos a estar no farolillo vermello.

Son tres puntos, pero esa ansiedade por acadalos canto antes, estanos a pasar factura, xunto con determinadas baixas de xogadores importantes, e por que non dicilo, os erros arbitrales, e digoo so neste ultimo partido. Dos anteriores mellor non falar.

Entendo a actitude do Val, solicitando arbitro neutral, eu estou no seu pelexo e fago o mesmo, pero unha cousa e que non arbitren os de santiago (que son moi malos), que non arbitren os de lalin (que tamen son moi malos), os de ferrol (idem idem...) ou os da coruña (como os seus compañeiros de outras delegacións.)

Pero chegou un do colexio de Vigo, o Sr, Jorge Fojo, un autentico personaxe, que ainda que como arbitro e asistentes, te podes equivocar por que somos humanos. A arrogancia, prepotencia e chuleria mostradas onte no campo de Lamela son dignas de mencion.

Ameazando a xogadores, a afecionados e a min mesmo, cando escribe algo nunha acta coa que falta a verdade, como pode ser que todo o que se escriba ahi vaia a misa? Si escribe que fun eu o que matei a JFK, seguro que me meten no carcere.

Tampouco digo que foramos merecedores dunha victoria que tal vez non seria xusta (ainda que visto os meritos de un e de outros...) si os partidos foran por meritos e non por goles, e se disputaran os 3 puntos, digamos que onte nos levariamos 2 por 1 dos visitantes.
Duas decisión puntuais dunha persoa que ben literamente a roubar os cartos, e a xogar co traballo de 23 persoas durante toda a semana, ese colexiado chulesco, e prepotente, que decide en 5 minutos un partido que non era dificil de arbitrar.

Primer Acto:

Mermados polas baixas, José Antonio, logrou facer un once competivo, que importantes somos todos dentro do equipo.
Ivan, Pintiño, Ruben (Titi min. 60), Porto, Amosa, Oscar, Pibe (Cutrin min. 79), Gonzalo, Pampo (Chicho min. 87), Neira e Yeiko. Compretan a convocatoria Sanchez e Fran.
Iniciabamos o encontro cun dominio abrumador sober o equipo ferrolan. Vinte minutos nos que tras 3 oportunidades de gol, viamos como O Val, se adiantaba tras unha falta na frontal.
Bruno anotaba o 0-1 no que ata enton era totalmente inxusto, xa influira o arbitro nese partido, cunha tarxeta amarela a Oscar que condicionou o traballo deste durante todo o encontro.

Segundo Acto:

Volviamos a sair o campo como na primeira metade, esta vez co premio merecido do gol a balón parado, Neira de novo, anotaba o gol do empate. Enton e gardando a roupa, procuramos manter o punto que tiñamos, xa que non tiñamos presa, eran eles os que necesitaban os tres puntos. Resulta que a contra somos un equipo perigoso, e sentiamonos na nosa "salsa".
Enton era cando de novo (e tras un partido para olvidar pola sua parte) o colexiado, non marcaba falta, primeiro cometida sobre o noso central Amosa, e a continuación sobre Jacobo, e asi un balón colgado, non atopaba a nadie para despexalo, e Bruno de novo anotaba o 1-2, minuto 85, outra decisión arbitral non nos permitia puntuar. Pero ese caracter do que podemos estar orgullosos, permitianos dar o arreon final, e asi no 92, Gonzalo tras controlar un balón dentro da area, saca un disparo, que o porteiro visitante non pode reter, e asi, Cutrín anticipando sobre os centrales, anotaba o 2-2, que nunca chegou a subir o marcador, xa que incomprensiblemente o linea, anulaba un gol totalmente legar o 14 do Lamela.
Duas decisións nos ultimos 5 minutos, que cambia un marcador por completo, eu non digo os tres puntos, pero merecidamente tiñamos gañado 1.
D. Jorge Fojo, arbitro do FC Lamela - O Val, do colexio de Vigo, vai vostede a devolvernos ese punto? Vai vostede a devolvernos o que tan descaradamente nos roubou? Ou vai vostede a devolvernos o traballo realizado durante toda a semana, un traballo feito de cara a puntuar o pasado Domingo?
Un amigo meu co seu traballo da semana...(o igual que nos), puxolle a pedra a fachada da sua casa, levoulle moito traballo (o igual que nos preparar o partido do domingo). Pois o Domingo mentres os seus irmans o felicitaban polo traballo feito e o bonita que lle quedara a casa, un ENERGUMENO, chegaba e estanpaba o coche contra a fachada, deixandoa feita polvo. Ese ENERGUMENO tivo que pagar o traballo, e tivo que facerse cargo do que fixo. Sr Fojo... esto non queda asi, xa que non podedes vir sempre pensando en que sodes os SEÑORES FEUDAIS, e nos uns simples paletos que tragamos por que asi esta concevido este desporte. Pois non, si nos pagamos cunha derrota, vostede deberá pagar sen poder arbitrar (e LUCRARSE POR ELO) durante un mes, ou o tempo que se estipule. Pois non, o vindeiro domingo vostede estará GAÑANDO DE NOVO OS SEUS CARTIÑOS en outro campo, e cobrando por un traballo que non sabe facer.

Unha vez desafogado, dicirvos rapaces, que como nos ultimos dous partidos, a verdade e que non fixeramos meritos (inda que o equipo contrario tampouco), en esta ocasión fixestes un gran traballo, un traballo do que temos que estar orgullosos, un traballo que seguindo asi terá o premio da salvación.
Esta semana será de vacacións, so mañan Martes, tocará adestrar, a ver si me dades unha alegria e somos os 21. Despois toca descansar a semana santa, disfrutade das vosas familias (que o teñen ben gañado), desconectade do fútbol, tanto mental como fisicamente. E cargade as pilas, con ganas, para volver o vindeiro Luns, Mercores e Venres, xa que o Domingo pode ser un gran dia para nos pode ser o dia no que confirmemos unha boa tempada, non será facil, todos sabemos como apretan en Rianxo, pero debemos manter esta categoria, xa que despois de todo, sen nos quedaria coxa.

Un saúdo rapaces, gran taballo o de onte, e arriba que falta 1 mes :)

Galeria de fotos do partido a finales de semana. (Pasaramos Ruben Garcia en breve)

Feliz Cumpreanos "Amosa" (-ou Heinze, como prefirades)

Un 3 de Abril do '83 nacia un rapaz de nome Andres, por aquel enton Andresito, e despois de máis de 1/4 de siglo, ahi o tendes, esta feito todo un veterano, o noso querido central Andres Amosa - tamen coñecido por Heinze- fai hoxe 3 de Abril do 2009, nada mais e nada menos que 26 aniños. Estas feito un yogurin "Amo"!!!!, non me estraña que andes tan ben.
.

Sen máis desexarche un bo dia e Felicidades polo teu 26 cumpreanos!, dende aqui xeneralizo por todolos compañeiros do Lamela que che desexan un bo 3 de Abril.

Xornada 29ª. Moito Ollo!!! Que aqui todos aprentan menos nos. Soneira 1 - FC Lamela 0

Auuuuuuu, Auuuuuuu, Auuuuuu.... que ven o lobo! Asi dicia un comentarista da radio o ano pasado nunha entrevista en homenaxe o titulo conseguido.

Eu hoxe digo o mesmo... auuu auuuu auuu que ven o lobo...! Non fará falta dicirvos que si cos arrastres (Agora mesmo baixan 6) Non estamos matematicamente salvados non?
Serian necesario os 3 puntos que nos den a tranquilidade, e dito esto, dicirvos que vos noto tensos, e tamen e certo que ninguen foi superior a nos... que ninguen nos gañou con solvencia, pero eso xa o teño escoitado o comezo da tempada cando fixemos 1 punto e 21 posibles... Pois señores como fagamos esa mesma puntuación somos carne de cañon.
Certo é que temos saido de situacións peores (como cando eramos o farolillo vermello), pero o que esta claro e que canto antes poidamos "cantar victoria" antes durmiremos mais tranquilos.

Partido contra un rival o que lle deramos un "chorreo" na primeira volta, e ese esceso de confianza puidonos pasar factura. Tiñamos un punto, xa o dixo o Mister antes de comezar, vamos a procurar non perdelo.

Pero as imprecisións, e o nerviosismo, xunto coa baixa forma de xente importante, ponnos na situación de ter que voltar a mirar cara abaixo. Si foi bonito mentres durou, esa ilusión de acadar cotas maiores, pero o primeiro era a permanencia e teremos que pelexar por ela. Certo é que moitos equipos se cambiarian por nos, pero outros tantos non o farian, a si que... traballar, e traballar para acadar canto antes os puntos da tranquilidade.

Tamen dicirvos que non caimos agora no desanimo, nin na falta de motivación, e que procuremos ser "fieles" o resto dos compañeiros asistindo os entrenos, e poñendo todos da nosa parte.

Por hoxe non teño mais que dicirvos, espero que sumando o Domingo me dedes mais gañas de facer a crónica.

Xornada 28ª. Baixando das nubes...pisando terra firme! FC Lamela 0 - Bertamirans 1

Foi bonito ata que durou, unha mera esperanza de poder acadar os de arriba, desta volta tocou poñer os pes na terra. Baixar das nubes amodiño, para que a caida non sexa dolorosa, ainda que a derrota si o é. Polo que significaba o partido para nos, porque como ben sabiamos todos o partido era o segundo Derbi en importancia (-despois do Silleda claro esta-) Ainda que non por menos dolorosa, nos tocaria facer cargo de conciencia e deixarnos de cabalas... si perde este si perde aquel. E resulta que si, as cabalas daban xustas, como as matematicas son unha ciencia exacta, pero para iso como moi ben di o mister primeiro hai que gañar, e despois dannos a todos esas "contas".
Tedesme que perdoar pola tardanza de facer esta crónica, pero sentiame tan falto de ideas para escribir, tan falto de "argumentos" para valorar esta derrota, que preferin pasar uns dias, ata que entre todos vos me destes a solución.

Esta crónica ten un comezo no Luns 23 de Marzo as 11 da noite (despois de perder o domingo frente o Bertamirans, e remata o Domingo as 4.30.
Non non estou tolo, comenzarei dende o momento que entendin que unha derrota pode axudar a un equipo a mellorar.

Recollendo rematei ese Luns, un dia de adestramento, que o Mister planificou de recuperación para os que asistiron, e cun traballo algo mais intenso para ambolos dous porteiros. Unhas risas, un tono distendido (todo sexa sacarlle importancia a derrota do dia anterior), un xogos con balón, mais risas, uns abdominais, e un pouco de trote para relaxar as pernas. Un gran adestramento, que vale para facer vestiario, mais risas, e tamen para desentumecerse de cara o traballo do resto da semana. Chegabamos ese Luns como de costume a Mularedos con media hora por diante, para prepar todo antes da chegada dos rapaces, que os poucos iban chegando un tras outro. Charliña de 15 minutos do mister para correxir erros, esa charla na que todos todos, facemos conciencia dos nosos acertos e erros. Minutos antes, e non e dificil de saber, un xogador, que a parte e gran amigo meu, e capitan deste equipo(dende a falta de Sanchez) preguntabame pola crónica do Faro de Vigo que non poñia nada do arbitraxe mais que estraño do pasado Domingo, eu contestaballe que seguramente tiña razon, pero que agora e o momento de ser un equipo señor, un vestiario señor. Entendido quedou, e de ahi saquei as forzas para facer a cronica de esta xornada.

Domingo, 16.30, Campo de Mularedos. Visitabanos o Bertamirans, equipo co que empataramos na ida. Equipo con moita polvora arriba, e cun renombrado adestrador, e o que ten adestrar equipos da "city".

Dende os primeiros minutos, as intencións eran claras, parar a Neira a toda costa, e pelexarnos coas mesmas armas que dispoñemos nos, intensidade defensiva a contragolpe. En definitiva gañaron o partido defendendo ben, e contragolpeando (o igual que o facemos nos... regulin regulin)
E si Amosa, si o resto de vos. O partido era 100% diferente, si a linea, non anulara un gol a Gonzalo os 20 min. si que cambiaba o partido, nos sentimonos comodos por esos camiños do contragolpe, nos si sabemos a que xogamos. E tamen si, e certo que puido estar mal anulado. E tamen vou a caer na impopularidade si digo que eu non podo dicir si foi legal, teño as miñas dubidas, teño dubidas de que ese gol fora legal. Por iso mesmo, e admitindo a prepotencia de un trio arbitral nefasto. Tamen debemos achacar a derrota non so e esas decenas de erros de arbitraxe. Senon a outros tantos erros cometidos por nos mesmos. Ahi vou, e charla do Mister tamen me axudou a entender esta derrota. Os arbitros non estiveron ben, pero non foron os unicos. Dende o primeiro o ultimo de nos, dende Ivan, ata Pampin, pasando por Robert, Mario, Oscar... os puntos suspensivos son para todos os demais. Cada un sabe onde se enganou, o mister parece ser que tamen cambiaria cousas, Joseeee Joseeee xa estaba ben de dar sempre no cravo, un dia malo por ter, ata o teño eu, que na ansia de non perder tempo, mando un balón as nubes. Si, todos cometemos erros. Non, non merecemos perder, pero, OLLO! Eu tampouco notei que mereceramos gañar. O Bertamirans, pois o igual que nos, pero cos 3 puntos.
En definitiva, unha derrota que nos ven moi ben para poñer os pes no chan. E si, sigo dicindo que temos o nivel de calqueira.

Quedoume cunha frase dun compañeiro do Lamela, que dicia que esta derrota fainos mais fortes, por que sairemos a morder no seguinte partido, con ganas que lle puxemos este pasado domingo multipricadas por dous. Que sairemos a por tres puntos. Que se notou o Luns que foi unha anecdota. Que non nos damos por vencido. Somos "peleons" e creo que xa nos fixemos oir en todos lados. Xa demos o do de peito, e ainda falta o mellor da tempada, o mellor, disfrutar do que queda, amarrar a permanencia e canto antes, colledelle a palabra o Mister de facer 6 puntos canto antes, pero antes que 6, toca facer 3... e mellor que 0, 1.
Dixeronme que tiña que facer 11 ideal, vouno facer. Ivan e Fran na porteria, Oscar, Pintiño, Porto, Amosa, Ruben, Yeiko e Sanchez na defensa. Chicho, Raul, Neira, Gonzalo, Rober, Mario, Pibe, Cutrin, Baleiron; na medular. E Pampo, Titi e Orosa en punta. Xa sei que me paso algo dos 11, pero este grupo e o meu EQUIPO IDEAL!!.

Saúdos e hoxe a adestrar.

Xornada Atrasada. Xornada 21ª- Lamela 2 - Orillamar 0. Por 4 xornada consecutiva VINGANZA COMPLETADA!

O certo é que levamos esperando esta partido, polo que significaba para nos dende principio de tempada. Reinvindicarnos como un equipo, moi traballado e con ganas de agradar e deixar unha boa impresión no debut en Primeira Autonomica. Tamen e certo que o trato recibido na Coruña polo Orillamar deixou moito que desexar, polo que as veces e "mellor estar calado e parecer parvo, a abrir a boca a demostralo" e eso e do que pecou o Sr Adestrador do Orillamar. Sen darlle unha importancia que non merece, procedo a contarvos dende o meu punto de vista o encontro de este pasado Xoves.
O mister buscaba novas cousas e tamen "medicina de banqueta" que tan bo resultado lle esta dando, e asi mais que noticia o once titular, seria o mesmo banquillo de ahi o video que presenta esta crónica. Composto por Gonzalo, Pintiño, Cutrin, Raúl e Titi. A diferencia e que outros equipos non poden presumir de ter tales racambios, e tan certo é, que o mesmo Orillamar so fixo unha sustitución.
Saindo con: Ivan, Porto, Yeiko, Rober (Cutrin min. 64), Amosa, Oscar, Pibe (Titi min. 54), Mario, Pampo (Pintiño min. 74), Neira e Orosa (Gonzalo min. 24)

Comezaba o partido dunha maneira similar a que comezou contra o Sporting Ciudad, con varias imprecisións atrás, e con ganas de agradar mais do debido. Tamen e certo que no min. 24 un mal control de Orosa, acababa con este no suelo doendose da sua rodilla esquerda, "Killer" esperemos que non sexa nada, Orosa tivonos que deixar e dou entrada a Gonzalo, un Gonzalo motivado que dende o banquillo leva aportando grandes cousas. A pena e que te teñan que sentar para que vexas a luz. Dous penalties protestados polos amarelos (un deles moi claros sobre Neira) E tres claras ocasións por parte dos locais serian todas as aproximacións de ambos equipos na primeira metade.
Na segunda un pouco mais do mesmo, imprecisións, ganas de "gañar" canto antes, daba a sensación que queriamos meter o segundo antes que o primeiro. Pouco a pouco pasaba o tempo e ainda que varias internadas con perigo, puideron significar o 1-0 non foron o suficientemente claras.
E chega o minuto 74, e chega unha das leccións que deberian os adestradores bufons, os adestradores que lles gusta mais falar que actuar, os adestradores chorons, que veñen con 5 ou 6 pseudo-baixas, que xa de anteman son lobos vestidos de cordeiros, que cando non lles vai polo seu pao son uns autenticos Hooligans deste deporte, que se creen autenticos Señores Feudais dentro dos seus masextuosos castelos mediavais. Pois non amigos meus, aqui o que vale e falar actuando, falar dando un xiro de 360º o partido coas tua maneira de ver o fútbol. E como gracias a deus (ainda que non sempre) o tempo e o traballo pon a cada un no seu sitio, José Antonio doulle un autentico recital, de como se invirten os cartos nun curso de adestrador.
Moveu o banco, con dous cambios en 10 minutos, e un terceiro 10 minutos despois, movendo posicións e "cromos" para darlle un pouco mais de "punch" o equipo, por unha banda (a esquerda da defensa do Orilla) que facia augas, e asi, e nun magnifico balón profundo de Neira (o que o mister o acomodou por dentro para aproveitar este tipo de iniciativas) chebaba os pes de Porto que batia de maneira brillante e con suspense o porteiro coruñes. 1-0 a lata abreuse, e agora tocaria comernos a sardiña, e por fin tras varios encontros pola minimina, Cutrín colle un rechace dentro da area, e como so el sabe definir (sintoo Cotri de este non teño video), anota o segundo gol amarelo. Un autentico golazo, a bote-pronto, destes que meten os cracks na televisión. Ollo! So faltan 3 puntos para salvación, e as novas metas seguen intactas mirando o horizonte. Salvarse canto antes rapaces, salvarse e disfrutar de este momento, xa nos tocou sufrir, e certo... E agora non podemos disfrutar? Por que imos a renunciar a nada? 3 días despois vira o Bertamirans... xa sei que o da Vinganza Deportiva esta gastada, enton vamos a polo respeto que nos debe esta primeira rexional, o respeto que estamos gañando a pulso. Disfrutemos do momento si... pero por que non soñar? por que non pelexar por cotas mais altas? Non dubido de que o mister vos ensinará o camiño...RAPACES! o voso espiritu gañador fara o resto.
Gracias por outro "Domingo" de fútbol magnifico, agora pes na terra, e benvido a LAMELA.... FC Bertamirans! Estade seguros que non olvidaredes nunca esta visita a Mularedos!

Xornada 27ª. Dumbria 0 - FC Lamela 1 . Novos obxetivos no horizonte.

Soa sobrado, e ainda que a salvación non esta matematicamente conseguida. Fannos falta 6 puntos. Son dos que opina que si se poden conseguir esta semna non esperemos a vindeira. O Orillamar será o seguinte... temos outra vinganza deportiva, vaiamos deixando "cadaveres" no noso campo de terra. Eso será o Xoves, unha final, outra final.
Con respecto o partido de onte, dicir que somos un equipo peleón, dificil de gañar, que dun tempo atrás non encaixamos, somos xenerosos nos esforzos cos compañeiros, todos sabemos o que temos que facer e cando todo iso funciona, resulta que se ve reflexado no terreo de xogo.
Inicio da segunda volta 20 puntos, o mellor equipo da segunda volta (empatado con Meson) e este vai lider. Vamos que si chegamos a estar mais finos jejejeje.
Pois non, somos un equipo que loitaremos pola permanencia -6 puntos mais- e cando esa chegue (oxala pronto) teremos que reinventarnos para buscar cotas maiores (o ascenso esta claro que non) Pero unha 4 praza detras dos 3 grandes? No noso primeiro ano en primeira? Creo que debemos mirar o frente sen olvidarnos de mirar para atrás. E con todo dous fenomenos o mais puro estilo "Homes de Paco" vendo o partido, vaia dous cracks! Oscar & Oscar

Campo de Dumbria, espectacular, todas as instalacións son un escandalo. Tamen e verdade que as comparacións co noso son odiosas a si que mellor non facelas.
Vestiamos totalmente de azul.
Xogaron: Ivan, Pintiño, Jacobo, Rober, Porto, Amosa, Pibe (Raúl min. 84), Gonzalo ( Titi min. 60), Pampo, Neira e Orosa (Cutrín min. 82)

Costounos adaptarnos o terreo de xogo, e ainda que na primeira metade o Dumbria dominaba non chegaba (diciame o xuez de linea que para gañar un partido hai que tirar a porteria) totalmente dacordo. E certo que Iago estrelou un balón no longueiro na primeira metade, pero tamen e certo que Pampín tivo o 0-1 nunha ocasión moi clara. A falta de acerto nas escasas oscasións visitantes, e case nulas locais, resultaria no 0-0 o descanso.

Tamen como ben sendo habitual, o descanso marcou un punto de inflexión. E así na reanudación no min. 55 Pibe, cunha xogada clasica nel, regatea cara dentro o mais puro estilo Messi, con algo de fortuna tras un rebote queda franco encarando a un dos centrais, e así dandolle o balón a Pampin dentro da area (que ben se entenden estes dous) o dianteiro remataria a dereita de un Juan que nada puido facer.
0-1 o mellor que nos podia pasar, xa que dun tempo aqui, somos un equipo que ainda que decidindo mal nas contras, saimos con moito perigo da "cova".
Ese resultado activou o mister visitante, José Antonio fixo un cambio en funcion do marcador, Gonzalo deixoulle o sitio a Titi, e todo o que buscada o adestrador cumpriuse. Xa na primeira xogada, deixa sentado a un dos centrais, colga o balón e non atopa rematador. Con esa calidade e con eses espacios estaba a ser determinante, como si dunha partida de axedrez se tratase o Mister daballe un novo cariz o encontro, un cariz de matalo canto antes, o mais puro estilo Holandes, cando se poñen gañando sacanche un central para meter outro dianteiro, caracter gañador.
A partir de enton, vou a contar o partido o reves. Dende os 5 minutos finais, xa que o Dumbria acosou con mai corazon que cabeza, e a piches estivo de empatar, que nos quedaria cara de parvos polo acontecido minutos antes.
Juan, porteiro do Dumbria ata aquel enton estaba a ser a estrela do partido.
Unha xogada moi ben trenzada polo ataque visitante, con un balón profundo de Titi, que pibe tras caracolear, lle da a Pampo, para que cruce a esquerda de Juan (xa cho dicia o mister.... a dereita RamoN! a dereita!!) remataba cunha espectacular parada do porteiro local. Asi como unha baselina que lle sacaba a Titi a man cambiada. E un remate de Yeiko a bocajarro! que detia nun alarde de reflexos incrible.
Pois si, puideron empatar, tamen penso que non lles pitaron un penanlty por man de Rober, todo iso e certo. Tamen e certo, que si estamos algo mais atinados, hoxe estamos falando cun 0-3 ou 0-4. Simplemente esto do fútbol e cuestion de interpretación non? Claro que non... e cuestion de obxetividade.
Rapaces a verdade e que non sei que será, a nova posición do mister, o anillo de Pintiño, as novas zapatillas de Jose Antonio, o anillo de Rober, o ritual de Pibe e Oscar, que Baleiron este lesionado o mellor tamen da sorte. O café do Pozo?, tamen pode ser.
Pero a min gustame pensar e non me equivoco, que todo isto e polo traballo semanal, por todo o que corredes, polo caracter gañador que tendes, por que somos un grupo de amigos, e un vestiario tan unido, nunca morrera sen pelexar.
O ano pasado deivos as gracias por ese magnifico ano, este aindan non rematou, pero xa dende hoxe volo agradezco. Grandes xogadores e mellores persoas.
Gracias!
E o Martes... A ADESTRAR! que ben o Orilla!!!!

Xornada 26ª. Outra "vinganza deportiva" conseguida. FC Lamela 1 - Sp. Ciudad 0.

Imaxe: Faro de Vigo. Edición Deza


Desta volta, visitaba Mularedos un equipo que nos "humillara" en Coruña, o unico equipo que xunto co O Val, nos goleara sobradamente na primeira parte da tempada. Chegaban cargados de baixas, ainda que nos contabamos con 14 xogadores.

Xogaron: Ivan, Pintiño, Porto (Neira min. 46), Mario (Titi min. 76), Amosa, Oscar, Pibe (Raúl min. 80), Rober, Pampo, Gonzalo e Jacobo. Completaban a convocatoria, Sanchez e Cutrín.

Comezaba o partido, e xa nos 10 primeiros minutos notabase de que o Mister tiña razon, cando aseguraba de que "un esceso de ganas se podia volver contra nos". Asi neses primeiros minutos, ese esceso de ganas, puidonos pasar factura, erros en balóns faciles, e ataques con perigo pero que non soupemos materializar. Esa tónica dos primeiros minutos podriase xeneralizar a toda a primeira metade. Chegamos o tempo de lecer cunha sensación agridulce, tras fallar varias ocasións e gol, e coa angustia de que non era o noso dia de cara a porteria.
Na segunda metade esa falta de punteria puidonos pasar factura, a pesar de que non puidemos empezar de mellor forma, unha xogada de Mario en banda esquerda, que pon un balón certero para que Pampín se dispoña a empurrar, o central visitante non pode mais que derrubar o dianteiro dezano, un claro penalti que ninguen protestou. Dispoñendose Rober a anotar o seu segundo gol, en duas xornadas. 1-0 a lata aberta e a posibilidade de acadar os tres puntos, a pesar dos 40 minutos que quedaban por xogarse.
Estabamos nunha situación na que nos sentimos comodos (creo que non hai equipo na categoria que non se sinta asi, podendo xogar a contra) O Sp. Ciudad estirouse en busca da igualada, e eses momentos aproveitamolos para lanzar varias contras con moito perigo. A pesar de todo, a nosa falta de punteria en accións de contragolpe, puidonos costar cara en varios balóns colgados o interior da area local. Gonzalo en dous man a man, Pibe tamen en duas ocasións e Pampo en outras duas, xunto con un bo disparo de Neira que atalla Iago, e varias xogadas individuais de Titi, que non atopan premio. Todas estas ocasións que puideron matar o partido, non se anotaron polo que o nerviosismo se apoderou da bancada amarela.
Con seis minutos de prolongación, unha acción a balón parado, ou calqueira despiste, xa que os brancos sentianse con folgos para acadar cando menos un punto.
Non foi asi, e o pitido final dabanos uns mais que merecidos 3 puntos, que non achegan un pouco mais o obxetivo da permanencia. 36 puntos, 17 no que vai de segunda volta poñennos como o terceiro mellor equipo dende que a xornada 18.
O traballo ben feito, o traballo case a diario destes xogadores, as molladuras, o pasar frio nun campo en lamentables condicións de Luns a Venres, a intensidade, as ganas de victorias, o gran grupo que somos, grandes competidores, grandes persoas e grandes... "xogadores" jejeje. Creo que todo iso e o que pode darnos grandes alegrias, tanto nunha liga que se nos pon ben (ainda queda moitoooo moitooo) tanto como 9 partidos. 9 finais, o Domingo? Visitamos Dumbria, e todos queremos refrendar esta boa xeira de resultados. Refrendar que somos un gran equipo, puntuar seria magnifico e 3 puntos xa seria xenial. Pero vaiamos paso a paso, Luns... Mercores... Venres... traballemos coa intensidade, coas ganas que nos dan estos resultados, saiamos sen presión pero con TENSIÓN para acadar algo positivo.
Rapaces noraboa pola victoria de onte, sodes uns gran xogadores e mellores persoas.

Unha aperta, e hoxe.... A ADESTRAR!

Xornada 25ª. Remontada e 3 puntos máis. FC Lamela 2 - ATl Arteixo 1

Visitaba Mularedos un dos mellores equipos da categori, un equipo que non da fe na clasificación. Un equipo que se superreforzou dende xaneiro para salvar a categoria, e de categoria son os seus xogadores.

Pero resulta que visitaba a o tercer mellor equipo da segunda volta, o Lamela. E o seu fortin inexpugnable dende fai 1 volta enteira, a terra de Mularedos esta a ser talisman para o noso equipo. Que esta sabendo ir a "guerra" cando ten que ir para acadar brillantes resultados como o do pasado Domingo.

O equipo amarelo dispuxo de estos membros: Ivan, Pinto, Jacobo, Robert, Amosa, Oscar, Orosa, Porto, Pampo, Mario e Titi. Entraron na segunda metade: Pibe, Rubén e Raúl.

Dispoñiamos de un par de achegamentos o pouco de empezar, intentando meter o medo no corpo o equipo de Moreira, pero nun centro maxistral en banda esquerda do ataque visitante, Oscar remataba impecable de cabeza para anotar o 0-1, trascorria o minuto 15 e o Arteixo viase premiado por unha gran acción da sua dianteira. O gol caeu como unha losa pesada, sobre o conxunto de Jose Antonio, que se via incapaz de dominar a un equipo o Arteixo sobrado de calidade. E asi viamonos superados, cun xogo vistoso e combinativo do conxunto coruñes. Pero como e o fútbol, nunha xogada por banda dereita, un centro que intentaba rematar Pampín convertese nun penalty sobre o dianteiro, que a continuación anotaria Robert, de repente todo o dominio visitante viase truncado por unha acción puntual e protestada. 1-1 o descanso que nos dou folgos para seguir pelexando. E parece que asi foi, xa que o Arteixo parece que lle pasou factura a sua primeira media hora, ese despliegue fisico, mermou o pontencial visitante, ata o punto de que Pampín nun balón profundisimo encara a Marcos para anotar o 1-2 que a postre seria definitivo.

O Arteixo intentouno, pero con mais corazon que cabeza e non puido sacar nada positivo. O seu favor, un dos mellores equipos que pasaron por terras dezanas con moita diferencia.
Tres puntos mais ata un total de 33, xa estamos mais perto do obxetivo, pero tan lonxe como a 10 xornadas do final, agora non se nos pode escapar. Vamos a dar o "do de peito" rapaces, que o temos merecido por todo o traballo do ano.

Saudos

Xornada 24º. Valioso punto na casa do líder. Meson do Bento 0 - Lamela 0

Dia espectacular para a practica do fútbol. E día espectacular para visitar a un dos gallitos da categoria. En esta ocasión o lider aventaxado. Visitabamos o Mesón coa intención de facer un bo papel e sacar algo positivo.
Fumos en coches pola proximidade do campo, e debido a eso chegamos cono moita antelación.
Terreo de xogo en sensacionales condicións para a practica de este deporte. De boas dimensións e unha herba envidiable (a falta de constume e o que nos fai mais valorar un campo de estas condicións).

Asi saiu o CF Lamela: Ivan, Porto, Ruben, Rober, Amosa, Oscar, Pibe (Chicho min. 77), Gonzalo, Pampin (Tití min. 48), Orosa e Jacobo (Raúl min. 85)

Comezaba o partido cunha toma de contacto entre ambolos dous equipos, o parecer eles tiñanos un gran respeto despois do gran partido realizado en Mularedos, e eran conscientes de que non sería facil. Tamen cabe destacar, que o Val empatara o día anterior, e que lle sacan 4 puntos o segundo clasificado, o que implica que tamen puideron sair cunha relaxación excesiva.
Tras uns minutos co xogo trabado no medio do campo, unha xogada aislada deixaba o dianteiro ordense diante de Ivan, que resolveu con autoridade. Minutos antes, un clarisimo e tamen estúpido penalty cometido polo lateral dereito local, que non acerta a pitar o arbitro sería dos achegamentos mais perigosos, asi como un disparo dende lonxe de Rubén, un remate de Pampin, e 3 corners seguidos entre o minuto 44 e 46 da primeira metade, o ultimo cunha ocasión clarisima que Yeiko non acerta a meter.
Con todo isto, na primeira metade e co vento a favor, non notamos esa superioridade que "a priori" se lle presupon o actual lider da categoria.
Na segund parte, sendo concientes que os primeiros 10 minutos son claves, asi como os 10 ultimos, saimos a non encaixar e intentar sacar os tres puntos a contra. Pero seguiamonos atopando comodos atrás, sen que nos crearan moito perigo. Na primeira contra da segunda mentade, cando so trasncorrian 3 minutos, Pampin buscaba o disparo lonxano, e 1 minuto mais tarde pedia o cambio, xa que tiña moita fiebre e non se atopaba en condicións. Entraba no seu lugar Titi. Así e co Mesón metendonos no noso campo (sen crear perigo) unha boa xogada do ataque local, iba a rematar co dianteiro so de novo diante de Ivan. Este de novo "tapou" ocos para que se lle fixera de noite o dianteiro. Mais tarde unha falta lateral que se envenenaba tamen a sacaria o noso gardameta de puños. Ata ahi todas as ocasións mais ou menos importantes dun Mesón que non via como botar man dun correoso equipo amarelo. En total contabilizariamos 2 ocasións moi claras, e unha "media ocasión". Trascurrian os minutos, e as nosas opcións continuaba intactas, asi nos últimos vinte minutos, varias contras puideronnos dar o encontro. Unha delas, recibindo Pibe no perfil dereito do ataque visitante, centra un balón que bate na man dun dos defensores roxibrancos. O arbitro por segunda vez no partido fai oidos sordos as protestas amarelas, e non pita nada. Outra intarnada maxistral de Pibe por carril dereito, acaba en centro para que completamente so de marca, Yeico non consigo remachar o balón dentro da meta local. Seguian as ocasións a contra, sentindonos comodos sendo dominados e saínda da "cova" para levar un premio maior. Titi en sendas xogadas persoais de moito merito, tivo as duas mellores ocasións do encontro, que na resolución non supo remachar. E Orosa, tras un mal despexe dun dos centrais locais, e coa porta vacia, dende o borde da area non puido acadar o 0-1 tras un mal control.
Asi pitaba o arbitro o final, cun 0-0 que nos da un punto importante para nos, e coa sensación de poder acadado os tres puntos. Ainda que visto o visto o partido o puido levar calqueira. Eso si... o noso traballo esta vez veuse premiado con alomenos un punto que se nos negou en outros encontros do mesmo nivel. Puntuar fora e intentar gañar ou sumar na casa e o que debemos facer para intentar salvar a categoria, que ainda que esta mais perto, esta tan lonxe como a 15 puntos que a estas alturas son ainda moitos, moitos puntos.

Agora darvos a noraboa polo partido do domingo, un partido serio, un partido no que estivestes motivados. Supoño que pola entidade do rival. Pois agora si... ven un Atl Arteixo superreforzado que vira a acadar a victoria en Mularedos, agora mais que nunca debemos de facer do noso campo un autentico fortin, e devolverlle a "xogada" novamente en outra revancha deportiva, de ese 1-0 que encaixamos en Arteixo, vaiamos partido a partido, domingo a domingo. Acadando puntos, intentando sumar, debemos seguir traballando pola semana como ata agora, porque parece ser que ese traballo sucio feito o frio e pola noite nos esta dando os seus frutos. O dito a seguir traballando, e a seguir pelexando.
Xa en breve recuperaremos xogadores das suas lesións ou molestias, e o grupo será mais forte, por que todos somos necesarios e ningun imprescindible. Eso demostraremolo cada domingo, daqui ata o final.

Unha aperta a todos.

Fichaxe estrela do FC Lamela - "Manu" Cutrín, a saga continua...

Sen comentarios...

Xornada 23ª. Revancha Deportiva Cumprida. Lamela 2 - San Tirso 0

Gran dia para disputar un partido de fútbol. Vindo para o campo enterabame que o noso Gonzalito perderá o avión e o Mister non podría contar con el para xogar frente o San Tirso.
Chegabamos as 15.00 horas para que Rubén probara si estaba en condicións de xogar, e as 15.15 (hora da convocatoria) empezaban a chegar os rapaces, entremezclando o noso azul co verde do San Tirso.
Con 26 puntos, tiñamos a posibilidade de achegarnos a tan so 3 puntos do 5 clasificado, que con 32 puntos, visitaba Mularedos.

Ivan, Pinto, Ruben (Raúl min. 80), Mario ( Rober min. 65), Amosa, Oscar, Chicho (Titi min. 60), Porto, Pampin (Pibe min. 75), Orosa e Yeiko.
A pesar das baixas importantes do Lamela, Jose puido realizar un once competitivo, con Ivan na portería, Amosa e Porto de centrales, con Pinto e Ruben nos laterais. Dou pivotes por diante -Oscar e Mario- con Chicho en banda dereita e Yeiko en banda esquerda. Pampo xogaria en punto con Orosa de enganche.
O San Tirso un equipo de moito toque, con vos xogadores, o “10” e o “11” eran dous moi bos futbolistas. Pero o campo non estaba para ese toque, e cando se deron conta e tras un saque de corner caelle un balón rechazado a Oscar para que defina a perfección. 1-0 e o partido poñiase de cara para os amárelos. E máis por que o San Tirso non daba sensación de perigo. So nunha ocasión e tras un disparo dun xogador coruñes, un compañeiro repele o balón que se convertía en gol.
Chegabamos o descanso, o marcador a favor e con recambios de garantía no banquillo. Cando un equipo se che da ben daseche ben, xa que no de ida, si non e polos 9 minutos de desconto, o San Tirso non nos empataría. E digo que se nos da ben, por que na reanudación, e cando so iban disputados 4 minutos, Pampín deixaria un balón de cara na frontal da area para que Yeiko cun espectacular disparo anotara o 2 na conta do Lamela e o seu primer gol en partido oficial. O outro dia criticaban o lateral esquerdo do Lamela, onte non puideron volvelo a facer, non, non por que meteu un bo gol, por que xogou de interior….jejejeje.
Minuto 50, e daba a sensación que os 3 puntos se quedarían en Mularedos.
Chicho tras un gran partido, deixaria o sitio a Titi, con máis de 40 minutos por diante, Titi deixaria detalles da sua grandísima calidade, en varias xogadas individuais. Rober entraría no sitio de Mario, coa entrada de “Persi” o equipo gañou en empaque, en tamen no desplazamento en longo onde os amárelos buscarían o terceiro “ a contra “. Reservando a Pampin, e dandolle minutos a Pibe para que colla ritmo, e tamen coa entrada de Raúl para darlle minutos, acabarianse os cambios.
O San Tirso buscaría recortar distancias con balóns profundos sobre ambolos extremos, pero tanto Porto como Amosa, estiveron inconmensurables. Sensacional Porto, dende que viñeches esto parece que vai sobre rodas, sigue traballando.
Minuto 95, final, 29 puntos, que nos poñen en disposición de seguir loitando, xa que sigue todo tan igualado que da medo mirar para abaixo, e vértigo para arriba, xa que temos o 5 clasificado a 3 puntos. O vindeiro partido… visitamos o líder, tamen temos outra revancha, marcharonnos con 3 puntod e Mularedos, e eso temos que amáñalo, teñenos que devolver cando menos 1 punto. Lideres? Aquí non foron superiores, a si que vaiamos coa ilusión que nos pode dar algo positivo, sen renunciar a nada, e pensando que son eles os que deben vir a polo partido, son eles os que deben vir a polos tres puntos. Nos? Seguir traballando, seguir coa ilusión da salvación, e a seguir con este magnifico grupo. Onde se demostra esto? Pois no campo o domingo, os luns, mercores e vernes adestrando, e tamen nas ceas…
Rapaces descansade e vemonos o Mercores.
Saúdos.

Previa: Xornada 23º F.C. LAMELA - San Tirso. Mularedos debe ser un fortín.

Ainda foi onte cando inmerecidamente caiamos no campo do Mugardos, e xa estamos a 2 días de disputar un partido vital para nos, o Lamela-SanTirso. Un partido no que temos moitas contas pendientes, o resultado en Coruña foi 3 a 3 e marchamos coa sensación de que nos "quitaron" 2 puntos, e o noso deber intentar que "nolo devolvan" o domingo. Facerlles ver que a Lamela hay que vir a sudar para sacar algo positivo. Sairemos coa idea de facer un gran encontro e conseguir algo positivo, despois o remate do partido verase que foi o mellor ou o peor que nos puido pasar.

Seguimos con baixas importantisimas, as de Baleiron e Sanhez, unense esta semana as de Cutrín e Neira. Agora e onde debemos e presumir da gran plantilla da que dispoñemos, e agora e o momento de demostrar que todos somos importantes.

O San Tirso pola sua banda, vira a intentar puntuar a Lamela, ainda que dende unha posicion mais comoda, toda a comodidade que lle dan os seus 32 puntos. O ascenso para eles esta imposible, e a salvación esta casi feita. Polo que viran a disfrutar, co cal serán ainda un rival mais perigoso, por que non estarán obrigados a nada, e esa soltura coa que dispoñen pode facer que lles saian as cousas ben.

Por contra nos, debemos impoñernos como locais, e despregar todo o noso fútbol si queremos alonxarnos dos postos de descenso.

Todos son importantes, pero este partido en concreto podo marcar moito a clasificación e realmente dicirnos a que nivel estamos.

Iba a seguir a suxerencia de Robert, e poñer un posible once, pero como non teño nin idea e ese traballo so lle corresponde a unha persoa voume abster. Ademais eu pondriavos a todos titulares (jejejejje) a todos menos a ti Persi! Que xa non somos amigos.

Saúdos e ata a noite.

Xornada 22ª. Dura derrota no campo do segundo clasificado. Mugardos 2 - Lamela 1

Como dixo Lotina cando perdeu no Bernabeu: "a pesar de sair derrotados, o traballo realizado danos confianza de seguir nesa linea". Vale que tampouco son moi aficinado do adestrador do Depor, pero creo que resume a derrota pola minima no campo do actual segundo clasificado.

Alineación: Alfonso, Pintiño, Ruben (Titi min 46), Porto, Amosa, Oscar (Persi min. 65), Orosa, Cutrin (Mario min. 75), Gonzalo, Neira (Chicho min. 30) e Jacobo.

Como chovia de camiño a Mugardos, e pensar que se suspendeu o Domingo pasado o fútbol... o chegar o campo reviviamos situacions anteriores, como o campo do Val. Xa sabiamos a onde viñamos, e a ferramenta a empregar. Eso si, non se puido tomar contacto co terreo de xogo ata o comezo do partido, xa que estivemos a quentar nun campo de terra anexo as instalacións principais. Correcto foi o recibimento do "stage" deportivo e humano do Mugardos que estiveron moi atentos como anfitrions.
No campo foi outra historia, visitabamos unha das escadras favoritas para o ascenso, que xogaria con 3 baixas por sancións, non menos importantes serian as nosas, Baleiron e Pibe por lesión, e Pampo por sanción. Sanchez e Raúl por outra banda estan collendo o tono físico, despois dun longo paron.

Con todo saiamos cun esquema un tanto diferente, en busca de contrarrestar o, en teoria, poder ofensivo do equipo local.
Nos primeiros minutos e xogando a contra, dispuxemos de un par de achegamentos sen moito perigo, asi como eles tamen tiveron un par de faltas laterales que non supuxeron maior problema para a zaga amarela. Pero foi nunha xogada embarullada, cando no minuto 10 da primeira parte o Mugardos se iba a adiantar no marcador. Unha xogada de mala fortuna que desta volta non nos acompañou. A pesar do gol encontra, nos seguimos o noso, e nun deses ataques, Neira remataria lesionado, dando entrada a Chicho na punta de ataque. Momentos despois e tras unha tangana, o Mugardos quedariase cun home menos, por dobre amonestación. Repetiase o guión ofrecido no partido da primeira volta, a pena foi e que se repetia de principio a fin. Chegabamos o descanso con esa derrota pola minima. José moveu o banquillo para dotar o equipo de un chisco mais de calidade na punta, e asi entraria Titi por un dos centrais (Rubén). Todo ese cambio de cromos e de debuxo, daria os seus frutos cando Pintiño (bo partido, sen tempo non era) Encara o seu marcador e tras un "caneo" logra poñer o balón o carazón da area rival, un dos centrais locais non logra despexar o balón e Titi con remate de cabeza impecable a veria do pao dereito da porteria local, logra anotar o merecido empate a 1. Digo o de merecido por que ata enton non estabamos merecendo perder o partido. O Mugardos coa ambición que se presupon debe de ter un equipo que esta pelexando polo ascenso, e mais na sua casa. Foise descaradamente a polo partido. Deixando uns ocos cos que buscariamos o segundo tanto, a pesar de que nos valia o empate. E esas oportunidades chegarian, tras unha falta botada por Titi, que se vai alta. E a mais clara a falta de 10 minutos para o remate, cunha gran xogada de Orosa, que lle da o pase "da morte" a Chicho para que este de primeiras non acerte a metela. E como as "desgracias" non veñen solas, na seguinte xogada e tras blocar Alfonso un balón facil, este pretende sacar rapido sobre Titi... despois todo foi tan rapido e eu mesmo me atopei sen folgos para mirar o campo. Sen creer o que acababa de pasar. Alfonso na sua ansia de sacar o balón rapido, pegoulle a un dos centrais na espalda, deixandoo so o dianteiro local para que anotará o 2-1 que a postre seria definitivo. Un golpe de mala sorte que sempre e dificil de dixerir. A pesar de todas as desgracias ocorridas, fumonos arriba en busca do empate, con mais corazon que cabeza, pero eso si o que ninguen nos pode negar e ese espiritu combativo que desexo e espero nos de a salvación.
As desgracias as que me refiron a pesar do gol, son as lesións de dous xogadores que estaban nun gran momento de forma, Neira (un dos principais referentes dentro do vestiario) e Cutrin (xa un clásico que estaba a pasar unha segunda xuventude)
E sinxelo sacar o malo, sacar todo o pesimo do Domingo, vir para a casa, nun autobus todos xuntos, hora e media de camiño, tras unha dolorosa derrota, nas circunstancias nas que se produciu, as lesións de ditos xogadores, e a cara de parvo que che queda despois dun magnifico traballo realizado pola semana. Eso e moi facil, sacar o malo e faciliiiisimo.
E o bo? Son dos que cree que ainda e mais sinxelo, o bo e que supemos competir, o bo e que todos fumos importantes, o bo que somos un gran grupo e eso demostrase cando veñen mal dadas, o bo é que hoxe adestraremos para puntuar o domingo, o bo é que non escoitei unha mala palabra no vestiario, o bo e que non baixamos unha sola posición, o bo é que o que non nos mata fainos mais fortes. E por todo iso, o Domingo intentaremolo outra vez, interaremos conseguir o que tan ingratamente se nos negou este domingo.

Por que somos un gran grupo, por que somos un gran vestiario, por que cando se gaña, gañamos todos, por que cando perdemos perdemos todos. Por que aqui somos todos importantes (ata eu...), por que sin Alfonso e Mario non teriamos esas pseudo-pelexas que tanto nos fan rir, ou sen Robert, Pintiño e Ruben, os meus dedos estarian desnudos. Sen Jacobo e Fli dandose "caña" no tuenti... non seria o mesmo. Sen Titi e Pibe e os seus "trucos". Sen Cutrín, Chicho e Neira esto non seria un equipo de "altura". Ou eses outros dous rapaces que calquera dia se matan por cortar un balón, mmmm como eran, Porto e Amosa vaia espiritu gañador tendes!!!. E que seria de nos sin o "6" da categoria, ese que ten os tobillos inchados de levar, e os codos tamen inchados de dar. E que me dicides do "9" que e como o Raúl : "el que nunca hace nada" pero que cando non esta, ufff como se te bota de menos. E os correcaminos Orosa e Gonzalo que deben de ser dun "pesao" no campo, daqui para ala, de lama ata as orellas (si chego a facer eu eso, botaria un mes na cama recuperandome). E logo Raúl e o seu "humor" tan especial, que seria de nos, ou mais ben de min (vente xogar a partidaaaaa). Non me olvido non... Sanchez o "eterno capitan" a entrenar e coller o tono, que aqui facemos falta todos, deixa de queixarte. O xogador 21 e Baleiron... gran cómico, polo menos rimonos, jejejeje, volve pronto Furelossss!! .Que seria de nos sen cada un de nos? Ou que seria de vos, sen un Capitan Xeral, que dirixa a nave a porto seguro? Pois non seria nada de nos. Todos, absolutamente todos conseguiremos o que nos propuxemos a principio de tempada, un partido mais, a meta mais cerca e o mesmo tempo tan lonxe...
Vamos a adestrar rapaces, que estas cousas e moitas outras, son as que marcan A DIFERENCIA!

Apertas!

Golazo de CUTRIN en Ribeira